(Transcriptie van het eerste tekstblok; de overige blokken zijn tekstueel identiek met uitzondering van het serienummer.)

[Afbeelding: Wapen van Amsterdam met keizerskroon en drie andreaskruisen]

MARKTWEZEN — VISCHMARKT
AMSTERDAM

UITVOERBEWIJS № 022271
ingevolge art. 9 van het reglement op den afslag voor
op den afslag van heden gekochte visch, volgens neven-
staande specificatie. Toebehoorende aan:

................................................................................................................................

AMSTERDAM, ........................................................................ 193....
De Ambtenaar belast met Kasbeheer,

Model V.M. 1. 25.000-7-'36-813

(Opmerking: De opeenvolgende nummers op het vel zijn: № 022272, № 022273, № 022274 en № 022275.) Het document betreft een oningevuld blad uit een administratief register van de Gemeentelijke Vismarkt in Amsterdam. De uitvoerbewijzen dienden als officieel bewijs dat de vis rechtmatig via de afslag was verkregen.

Enkele specifieke kenmerken:
* Juridische grondslag: De tekst verwijst naar "art. 9 van het reglement op den afslag", wat de wettelijke verplichting onderstreept om voor de gekochte waar een bewijs van eigendom en betaling te kunnen overleggen bij het verlaten van het marktterrein.
* Drukwerkgegevens: De code onderaan (Model V.M. 1. 25.000-7-'36-813) geeft aan dat dit formulier 'Model V.M. 1' is, gedrukt in een oplage van 25.000 stuks in juli 1936.
* Structuur: Het blad bevat ruimte voor een "nevenstaande specificatie" aan de rechterzijde (kolommen voor soorten vis, gewicht of bedragen), wat aantoont dat dit bewijs tevens een factuur of pakbon was. De vismarkt van Amsterdam (gelegen aan de De Ruyterkade) was in de jaren '30 een streng gereguleerd instituut onder beheer van het gemeentelijke Marktwezen. De verkoop vond plaats via de 'mijn' (veiling bij afslag). Deze formulieren vormden een essentieel onderdeel van de controle op de visstromen en de bijbehorende gemeentelijke inkomsten. De functionaris "belast met Kasbeheer" zorgde ervoor dat er geen vis het terrein verliet zonder dat de verschuldigde gelden waren voldaan. De archaïsche spelling (bijv. "visch") is kenmerkend voor de officiële Nederlandse schrijftaal van voor de spellinghervorming van Marchant (1934/1947), die in ambtelijke stukken vaak nog langer standhield. Marktwezen