Handgeschreven verzoekschrift op gelinieerd papier. 9 juli 1943 (datum ondertekening); 28 juli 1943 (datum administratieve verwerking linksboven). [Linksboven, paarse stempel met handgeschreven toevoeging:]
No. 467/201/22 M. 1943 $^{28}/_{7}$

[Rechtsboven, handgeschreven in afwijkend handschrift:]
Mr. W. Baer $^{49}$

[Hoofdtekst:]
Meynheer
Aan
Ondergetekende verzoeken U beleefd onzen
toewijzing visch in combinatie te mogen
ontvangen.

In afwachting
Jan Vos. Hz.
Gosen Gooijer Hz.
9-7-'43. * Afzenders: Jan Vos Hz. en Gosen Gooijer Hz. De toevoeging "Hz." staat voor "Hendrikszoon", een patroniem dat destijds veelvuldig werd gebruikt in visserijgemeenschappen (zoals Urk of de regio rond het IJsselmeer).
* Geadresseerde: "Mr. W. Baer". Gezien de juridische titel (Mr.) en de context van 1943, betreft dit waarschijnlijk een functionaris bij een overheidsinstantie die belast was met de voedselvoorziening of visserijregulering.
* Inhoud: Het document is een formeel verzoek om een "toewijzing visch" (een officieel toegewezen quotum of rantsoen) "in combinatie" te mogen ontvangen. Dit betekent dat de twee partijen hun toewijzingen samengevoegd wilden krijgen, vermoedelijk om logistieke redenen of voor gezamenlijke verwerking/verkoop.
* Stijl: Het taalgebruik is uiterst beleefd en formeel ("Meynheer", "verzoeken U beleefd"), wat typerend is voor correspondentie met de overheid in die periode. * Oorlogstijd en Distributie: In 1943, tijdens de Duitse bezetting van Nederland, was de visserij en de distributie van voedsel strikt gereguleerd. Vissers en handelaren waren gebonden aan toewijzingen en quota die door de bezetter en de Nederlandse departementen werden vastgesteld.
* Bureaucratie: De stempels en nummers bovenin het document laten de bureaucratische gang van zaken zien. Hoewel de brief op 9 juli is geschreven, werd deze blijkbaar pas op 28 juli (28/7) officieel ingeboekt onder nummer 467.
* Lokale context: De achternamen Vos en Gooijer zijn zeer gebruikelijk in vissersplaatsen aan de voormalige Zuiderzee. Het verzoek weerspiegelt de dagelijkse overlevingsstrategieën van ondernemers tijdens de schaarste van de oorlogsjaren, waarbij samenwerking noodzakelijk kon zijn om binnen de strenge regels te kunnen blijven opereren. W. Baer