Bestelbon voor groentendistributie. XXX
Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon № 072954

GEZINSKAART No. ....................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats ...................................................
Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ...................................................

(Rechterkolom:)
.............. pond roode kool
.............. ,, savoye kool
.............. ,, uien
.............. ,, wortelen
.............. ,, koolrapen
.............. ,, bieten (rauw)
.............. ,, zuurkool

Totaal .............. pond à 3 cent per kg = f..............

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening) * Vorm en Layout: Het document is een officieel gedrukt formulier met een uniek serienummer (072954). De linkerzijde bevat de administratieve voorwaarden en instructies, terwijl de rechterzijde dient als bestellijst voor specifieke hoeveelheden groenten.
* Inhoud: De lijst vermeldt typische wintergroenten die tijdens de oorlog beschikbaar waren: roode kool, savoye kool, uien, wortelen, koolrapen, bieten en zuurkool. Opvallend is de prijsstelling: "3 cent per kg", wat de gereguleerde prijzen van die tijd weerspiegelt.
* Taalgebruik: Er wordt gebruikgemaakt van de oude spelling (bijv. "dezen bon", "der gezinskaart", "roode", "handteekening"), wat gebruikelijk was tot de spellinghervorming van 1947.
* Administratieve controle: De bon was alleen geldig in combinatie met een "gezinskaart" en moest worden ingeleverd bij een specifieke "distributieplaats". Dit wijst op een streng gecontroleerd systeem om hamsteren en zwarte handel tegen te gaan. Dit document is een direct overblijfsel van het distributiestelsel in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vanwege schaarste werden bijna alle levensmiddelen "op de bon" gezet. De "Gemeentelijke Distributie" was verantwoordelijk voor de lokale uitvoering hiervan.

Inwoners kregen stamkaarten en distributiebonnen toegewezen op basis van de omvang van hun gezin (de "gezinskaart"). De groenten op deze lijst zijn relatief houdbare gewassen die op de Nederlandse klei- en zandgronden goed groeiden, wat essentieel was toen de import van voedsel nagenoeg stil kwam te liggen. De vermelding dat zoekgeraakte bonnen niet worden vergoed, onderstreept de enorme waarde die deze papieren destijds voor de burger hadden; zonder bon was er legaal geen voedsel te verkrijgen.