Handgeschreven ambtelijke correspondentie/rapportage. Gedateerd 7 januari 1944 (met latere aantekeningen tot 17 januari 1944). WelEdelHeer
A.H. de Laer.

Het is waar, dat Taficanie Jr zijn vader helpt met de fabricage van Croquetten, waardoor het bezwaarlijk is, dat altijd beiden alhier tegenwoordig kunnen zijn. Vooral des middags.
Huisman heeft steeds voor beiden aan een persoon afgegeven.
Desmiddags 22 Dec: j.l. was Huisman ziek en heeft Robbes de zeevisch uitgedeeld.
Toen Taficanie Sr aan de beurt was, heeft Robbes de Noordzeevisch afgegeven, maar voor Taficanie Jr heeft hij geweigerd. Omdat de zoon er zelf niet was.

Met achting,
[Handtekening, mogelijk: G. de Haan]
A'dam 7-1-44.

[Aantekeningen onderaan in verschillende handen:]
M.v. ko. aan Taficanie
wordt register
op des middags
de training bij te
wonen en voor ont-
vangst neemt
12-1-44

[In rood:]
zie rapport de Haan
afspraak nu besproken
17-1-44 Het document betreft een administratieve verklaring over een incident bij een distributiepunt in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van de zaak is een logistiek probleem: vader en zoon Taficanie werken samen aan de productie van kroketten, waardoor ze niet altijd tegelijkertijd aanwezig kunnen zijn om hun rantsoen (in dit geval zeevis) op te halen.

De vaste medewerker, Huisman, kneep blijkbaar een oogje dicht en gaf beide porties mee aan één persoon. Echter, op 22 december 1943 was Huisman ziek en hield zijn vervanger, Robbes, zich strikt aan de regels: hij weigerde de portie voor de afwezige zoon aan de vader mee te geven. De brief dient om deze situatie te verklaren aan een superieur (De Laer), waarschijnlijk om een uitzondering of structurele oplossing te bewerkstelligen. De datum januari 1944 plaatst dit document midden in de hongerwinter-aanloop tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Voedseldistributie was strikt gereguleerd via bonkaarten en centrale uitgiftepunten. Zeevis was een belangrijk, zij het schaars, onderdeel van het dieet.

De namen in het document (Taficanie) suggereren een familie van mogelijk Italiaanse afkomst, wat in Amsterdam in die tijd vaak verbonden was met de handel in ijs of snacks (zoals de genoemde kroketten). De ambtelijke toon en de latere aantekeningen duiden op een dossier van een instantie zoals het Bureau voor Maatschappelijke Steun of een vergelijkbare distributie-instantie die toezag op de eerlijke verdeling van schaarse goederen. De rode aantekening onderaan bevestigt dat de zaak is afgehandeld na een bespreking op 17 januari 1944.