Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag of kopie voor het archief) met handgeschreven aantekeningen. 2 augustus 1943. De Directeur (identiteit niet gespecificeerd, vermoedelijk een lokale of gewestelijke ambtenaar belast met distributie of economische zaken). (Handgeschreven bovenaan):
~ Verzonden $\frac{2}{8}$ [paraaf]

(Getypt rechtsboven):
VB/SV

(Linksboven):
46a/227/4 M.

(Onderwerp links):
Levering visch
aan restaurants door
fa. Osendorp.

(Datum rechts):
2 Augustus 1943.

(Adresblok):
Den Heer Directeur der Nederlandsche
Visscherijcentrale,
2e Adelheidstraat 300,
's-G r a v e n h a g e (ZH)
========================

(Brieftekst):
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 18 Juni jl.
no. 16090/V/D bericht ik U dat ik met de door U daarin
voorgestelde regeling inzake levering van visch aan
Heck's Lunchrooms en Cafetaria "De Bock" door de firma
Osendorp alhier, accoord ga.

(Ondertekening):
De Directeur, Deze brief is een zakelijke bevestiging van een gemaakte afspraak over de voedseldistributie. De afzender geeft officieel akkoord aan de Nederlandsche Visscherijcentrale voor een specifieke leveringsregeling. Opvallend is de nauwkeurige verwijzing naar een eerdere brief van anderhalve maand daarvoor (18 juni), wat duidt op een traag maar gestructureerd ambtelijk proces.

De brief noemt specifiek twee horecagelegenheden: Heck's Lunchrooms (een destijds zeer bekende landelijke keten) en Cafetaria "De Bock". De firma Osendorp wordt aangewezen als de erkende leverancier. De term "alhier" in de laatste zin suggereert dat zowel de afzender als de firma Osendorp gevestigd waren in 's-Gravenhage (Den Haag), de stad waar de brief ook naartoe is gestuurd. Het document dateert uit augustus 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van extreme schaarste en een streng distributiesysteem.

De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) was een organisatie die door de bezetter was ingesteld om de volledige controle over de visserij en de handel in vis te behouden. Elk transport en elke levering van vis moest via officiële kanalen worden goedgekeurd om de zwarte markt tegen te gaan en de voedselstroom te beheersen. Dit verklaart waarom er voor zoiets specifieks als de levering aan twee lunchrooms een officiële schriftelijke goedkeuring van een directeur nodig was. Het document is een treffend voorbeeld van de vergaande bureaucratisering van het dagelijks leven en de voedselvoorziening in oorlogstijd.