Vermoedelijk tussen 1940-1945 (Tweede Wereldoorlog). (6
het aantal per kleinhan-
delaar in te schrijven
klanten [zou] ~~kunnen worden~~ voor een
belangrijk deel veranderd,
[indien] ~~wanneer~~ het stelsel van de
enkele en dubbele toewijzingen
wordt losgelaten. Hierbij
moet er direct op worden
gewezen, dat dan het stelsel
[omzetters van de] van de grootte der koopbedrijven
in de basisjaren 1939–1940
wordt prijsgegeven. ~~Hierdoor~~
~~is evenzeer ... ... ...~~
~~het uitschakelen van elk gegeven~~
~~... ... ...~~
~~...~~ dus. Het eenvoudigste
zou zijn, wanneer alle klein-
handelaren, dus zowel winkeliers
als straathandelaren eenzelfde toe-
wijzing op de V.M. zouden ont-
vangen. ~~Het aantal inwoners van~~
de stad zou dan slechts
~~behoeven te worden gedeeld~~
door het aantal in de ver-
deeling opgenomen kleinhan-
delaren, om het aantal
klanten per kleinhandelaar

(Opmerking: woorden tussen vierkante haken zijn boven de regel ingevoegd; doorgehaalde tekst is zo nauwkeurig mogelijk weergegeven.) * Inhoud: De tekst stelt een ingrijpende wijziging voor in de manier waarop goederen aan kleinhandelaren worden toegewezen. In plaats van vast te houden aan de omvang van de bedrijven uit de "basisjaren 1939-1940" (de laatste jaren voor de volledige oorlogseconomie), stelt de auteur een egalitairder systeem voor.
* Systeemwijziging: Men wil het systeem van "enkele en dubbele toewijzingen" (waarschijnlijk een referentie naar verschillende categorieën handelaren) loslaten.
* Methodiek: De voorgestelde "eenvoudigste" oplossing is om het totaal aantal klanten (of inwoners van de stad) simpelweg te delen door het aantal geregistreerde handelaren. Dit zou resulteren in een vaste toewijzing per handelaar, ongeacht of het een gevestigde winkelier of een straathandelaar betreft.
* Terminologie: "V.M." verwijst zeer waarschijnlijk naar de organisatie voor Voedselvoorziening in oorlogstijd. Tijdens de bezetting van Nederland was de distributie van schaarse goederen een enorme logistieke operatie. Aanvankelijk kregen winkeliers voorraden gebaseerd op hun historische omzetcijfers van net voor de oorlog. Dit systeem werd echter onrechtvaardig naarmate de oorlogssituatie veranderde en de bevolking verschoof. Dit document toont de bureaucratische afweging om over te stappen op een simpeler rekensysteem: een gelijke verdeling van de lasten en lusten over alle handelaren op basis van het actuele aantal inwoners/klanten. Dit weerspiegelt de toenemende noodzaak tot centrale sturing en administratieve vereenvoudiging in een tijd van groeiende tekorten.