Getypt verslag/notitieblad met handgeschreven correcties en doorhalingen. {200 Ziekenh.}

Aanteekeningen naar aanleiding van Plan Mevr. Redeker.

Fyne zeevisch en groote vischsoorten reserveeren voor hotels en ziekenhuizen.

1. Moet levering geschieden via den kleinhandel ? Ja, want anders zou men visch van den handel afnemen, welke zy thans nog verkoopen. Moet er zonder bon worden geleverd ? Voor hotels zal dit bezwaarlyk anders kunnen. Ziekenhuizen zouden op bon kunnen worden geleverd. Patienten moeten hun distributiebescheiden inleveren.

De groote fyne zeevisch als groote tarbot, kabeljauw, e.d. zullen naar hotels gaan. Groote z.w. visch, byvoorbeeld boven drie [~~p~~] pond naar ziekenhuizen.

In bepaalde perioden, wanneer veel groote zoetwatervisch wordt aangevoerd, zouden deze instellingen zooveel visch krygen, dat zy daardoor geen bonnen meer kunnen inleveren.

Bovendien wordt op het bezwaar gewezen, dat alle behoorlyke visch naar hotels en instellingen zouden gaan, terwyl voor de bevolking in hoofdzaak de kleine vischsoorten zouden overblyven. Van de hotels en ziekenhuizen moet op de Vischmarkt een lyst worden aangelegd. In volgorde worden deze van het gereserveerde quantum bediend. Hiertoe ware een commissie uit den kleinhandel te benoemen. Deze zorgt voor de verzorging en aflevering. De winst wordt door deze commissie onder den kleinhandel verdeeld, al naar gelang van ieders toewyzing, onder aftrek van de transportkosten e.d. In geen geval moet deze visch door den kleinhandelaar zelf worden geleverd. aangezien er dan, volgens heer Lammers en Gootjes niets van terecht komt. [~~Het plan van Mevr. Redeker over de lyst gehaald de moeilykheden welke zullen ontstaan wanneer kooplieden uit de vakkens (of kisten ?) rechtstreeks visch gaan ophalen~~]

[~~Een commissie zou de visch verdeelen~~]

Verdeeling op Vischmarkt in zooverre wyzigen, dat voor zeevisch dezelfde verdeeling wordt gemaakt als voor zoetwatervisch, zulks om te bereiken, dat aantal klanten per handelaar gelyk wordt.

Dus enkele toewyzingen zoetwatervisch ontvangt ook enkele toewyzingen zeevisch. Dubbele toewyzingen zoetwatervisch krygt dubbele toewyzingen zeevisch.

Stelsel gelyke verdeeling voor zeevisch wordt dan dus verlaten met gevolg naar heeren Lammers en Gootjes stellig verwachten, nieuwe ruzies op de Vischmarkt. Basis voor opstelling enkele of dubbele zeevisch ontbreekt geheel. Hangt geheel af van toewyzing zoetwatervisch.

Indien [~~evenal wat~~] evenwel aal zou komen wordt deze verhouding geheel verstoord. Aal wordt namelyk afzonderlyk verdeeld en toewyzingen wyken vaak belangryk af van toewyzing zoetwatervisch.

Daarom bepalen, dat degenen, die enkele toewyzing hebben, zullen ontvangen 40 pond aal, 40 pond zoetwatervisch en 100 pond zeevisch, en degenen, die een dubbele toewyzing hebben 80 pond aal, 80 pond zoetwatervisch en 200 pond zeevisch. Het viertal handelaren, dat 3 maal aal ontvangt, zal op 2 moeten worden teruggebracht.

Klantenregister.
De deskundigen achten dit onuitvoerbaar. Vooral Gootjes wyst erop, dat vele vischkooplieden analphabeten zyn of zich als zoodanig zullen voordoen. De kooplieden voelen vanzelfsprekend niets voor het nieuwe stelsel en zullen dan ook niet nalaten alles te doen of het te laten mislukken. * Kern van het document: Het document fileert een plan voor de herverdeling van schaarse visreserves. Er is een duidelijke spanning tussen de theoretische planning (van Mevr. Redeker) en de weerbarstige praktijk van de vismarkt.
* Problematiek:
* Prioritering: Men wil "fijne" vis (tarbot, kabeljauw) voorbehouden aan hotels en ziekenhuizen, waardoor de gewone burger enkel kleine vis overhoudt.
* Bureaucreatie: Het systeem met distributiebonnen is lastig voor hotels, maar cruciaal voor de controle.
* Handel: Er wordt gepleit voor een commissie om winsten te verdelen en te voorkomen dat individuele handelaren zelf gaan leveren (wat chaos zou veroorzaken).
* Verdeelsleutel: De koppeling tussen zeevis, zoetwatervis en aal-toewijzingen blijkt wiskundig en organisatorisch ingewikkeld en leidt tot ruzies.
* Sociale observatie: Het document eindigt met een opmerkelijke opmerking over de viskooplieden. Hun vermeende analfabetisme of onwil wordt aangehaald als reden waarom een administratief klantenregister zal mislukken. Dit document stamt uit de periode van de voedseldistributie tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). In deze tijd was bijna elk voedingsmiddel "op de bon". Vis was een belangrijke bron van eiwitten, maar door de oorlogsvoering op zee was zeevis schaars.

Het "Plan Mevr. Redeker" lijkt een poging om de schaarse kwaliteitsvis te kanaliseren naar instellingen van algemeen belang (ziekenhuizen) en de toeristische sector/officieren (hotels). De genoemde heren Lammers en Gootjes fungeren hier als de stem van de praktijk: zij kennen de dynamiek op de Vischmarkt en de aard van de handelaren. Het document illustreert hoe gedetailleerd de overheid (of de aangewezen distributie-organen) probeerde de economie tot op het pond aal te reguleren om sociale onrust te voorkomen, hoewel diezelfde regulering ("nieuwe ruzies op de Vischmarkt") juist weer nieuwe frictie opriep.