Handgeschreven concept/notities op gelinieerd ruitjespapier. 3 X Concept

Aanteekeningen naar aanleiding van Plan Mevr. Redeker

Fijne zeevisch en groote vischsoorten reserveeren voor hotels en ziekenhuizen.

1. Moet levering geschieden via den kleinhandel?
   Ja, want anders zou men visch uit den handel opnemen, welke zij thans nog verkoopen.
   Moet er zonder bon worden geleverd?
   Voor hotels zal dit bezwaarlijk anders kunnen.
   Ziekenhuizen zouden op bon kunnen worden geleverd. Patiënten moeten hun distr. bescheiden inleveren.

De groote fijne zeevisch als groote tarbot, kabeljauw e.d. zullen naar Hotels gaan.
Groote zw. visch [zoutwatervisch] bijv. boven 3 pond naar ziekenhuizen.

In bepaalde perioden zoo, wanneer veel groote zw. visch wordt aangevoerd, zouden deze instellingen zooveel visch kunnen krijgen, dat ze daarvoor geen bonnen meer kunnen inleveren!

Bovendien wordt op het bezwaar gewezen, dat alle behoorlijke visch naar hotels en instellingen zou gaan, terwijl voor de bevolking in hoofdzaak de kleine vischsoorten zouden overblijven.

Van de hotels en ziekeninrichtingen moet op de Vischmarkt een lijst worden aangelegd. In volgorde worden deze van het gereserveerde kwantum bediend. Hiertoe ware een Commissie uit den kleinhandel te benoemen. Deze zorgt voor de verzorging en aflevering. De visch wordt door deze Com. over den kleinhandel verdeeld al naar gelang in ieders toewijzing, onder aftrek van de transportkosten e.d.
In geen geval moet deze visch door den kleinhandelaar zelf worden gehaald, aangezien er dan volgens dhr. Hamming - Gootjes niets terecht komt. Het document bevat beleidsnotities over de gecontroleerde distributie van vis. De kern van het voorstel is om kwalitatief hoogwaardige en grote vis (zoals tarbot en kabeljauw) apart te houden voor de horeca en de zorgsector, in plaats van deze via de reguliere markt aan de burger te verkopen.

Er worden enkele logistieke en ethische dilemma's geschetst:
1. De rol van de kleinhandel: Men wil de visboeren niet passeren, maar hen juist betrekken via een commissie om te voorkomen dat de reguliere handel volledig stilvalt.
2. Het bonnensysteem: Er is een praktisch probleem met de rantsoenering. Hotels kunnen moeilijk per maaltijd bonnen innen, terwijl ziekenhuizen de bonnen van patiënten kunnen gebruiken. Er wordt gewaarschuwd voor een overschot bij instellingen waardoor het bonnensysteem spaak loopt.
3. Sociale rechtvaardigheid: Er wordt expliciet gewaarschuwd dat de gewone burger ("de bevolking") enkel met de kleine visjes (mogelijk minder gewilde soorten of restverwerking) achterblijft als alle 'behoorlijke vis' naar de elite of instellingen gaat. Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (Tweede Wereldoorlog). Tijdens deze periode was er sprake van een strikt distributiesysteem (het bonnensysteem) voor schaarse goederen, waaronder vis.

"Plan Mevr. Redeker" verwijst vermoedelijk naar de activiteiten van het Bureau Voedselvoorziening in Oorlogstijd. Mevr. Redeker was een bekende figuur in die tijd die zich bezighield met receptuur en voorlichting over schaarse middelen. De genoemde namen 'Hamming' en 'Gootjes' en de verwijzing naar de 'Vischmarkt' suggereren een sterke link met de stad Groningen, waar de vishandel van oudsher een belangrijke rol speelde en waar de families Hamming en Gootjes bekende namen waren in de vissector. Het document toont de pogingen van lokale autoriteiten en handelscommissies om de schaarste in goede banen te leiden zonder de lokale economie volledig te ontwrichten.