Getypte pagina uit een rapport of besluitvormingsstuk (doorslag/carbonkopie). -4-

kunnen afzetten. Wanneer dit oogenblik is gekomen, zal een volgende reservebon moeten worden aangewezen, onder bepaling, dat de eerste aangewezen bon eveneens geldig blijft en voorrang heeft.

Voor gerookte aal zal eveneens een reservebon moeten worden aangewezen. Wanneer de comestibleszaken voor dit artikel zullen worden uitgeschakeld, zullen alle versche-vischhandelaren voor gerookte aal in de verdeeling op de Vischmarkt worden opgenomen.

II. Fijne zeevisch en groote vischsoorten voor ziekenhuizen, hotels e.d.

Het reserveeren van fijne zeevisch en groote vischsoorten voor hotels en ziekenhuizen vereenvoudigt de uitvoering der plannen. Aangenomen wordt, dat hotels (en restaurants) zonder bon zullen moeten verkoopen en dat voor ziekenhuizen zal gelden, dat deze op toewijzing krijgen, zooals ook voor andere levensmiddelen geldt. Ook die visch, welke door haar grootte moeilijk aan het publiek verkoopbaar is (voornamelijk onder de werking van een bonstelsel) zal op denzelfden voet behandeld worden als de fijne visch.

Ter zake van de uitvoering stellen wij ons voor, dat de bewuste visch, nadat zij vanwege de Vischmarkt aan den aanvoer is onttrokken, volgens een aan de Vischmarkt aan te leggen lijst successievelijk aan de verschillende instellingen bovenbedoeld zal worden geleverd.

De uitvoering van deze regeling wordt aldus gedacht, dat eenige daartoe aan te wijzen handelaren de visch zullen overnemen en aan de instellingen leveren. Uit de gemaakte winst ontvangen deze handelaren een vergoeding voor hun bemoeiingen. Het netto-provenu van de winst komt pondsgewijs aan den geheelen kleinhandel ten goede.

Ten aanzien van deze regeling wijzen de vertegenwoordigers van de handel op de mogelijkheid, dat bij aanvoer van veel groote zoetwatervisch de instellingen meer visch zou worden toegewezen dan zij afnemen kunnen. Bovendien zou de beste visch naar de instellingen gaan en de kleine vischsoorten voor het publiek overblijven. Hieromtrent ware de practijk af te wachten. Overwogen zou kunnen worden om de grootste vischsoorten speciaal aan de winkeliers toe te wijzen, die daarvoor het beste * Bestuurlijke logica: Het document beschrijft de bureaucratische afhandeling van schaarste. Er wordt gezocht naar een evenwicht tussen de behoefte van instellingen (ziekenhuizen) en de commerciële belangen van hotels/restaurants enerzijds, en de reguliere burger ("het publiek") anderzijds.
* Distributiesysteem: Er is sprake van "reservebonnen". Dit wijst op een systeem waarbij de overheid bonnen kon activeren naarmate de voorraad dit toeliet. Opmerkelijk is dat hotels/restaurants zonder bon mochten verkopen, wat impliceert dat zij als grootverbruikers anders werden behandeld dan individuele huishoudens.
* Logistieke uitdaging: Grote vissen vormden een probleem voor het bonstelsel, omdat een hele vis vaak meer "waard" was dan de toegestane hoeveelheid op één bon. Daarom werd voorgesteld deze grote vissen direct aan instellingen te leveren.
* Economische herverdeling: De winst die handelaren maakten op leveringen aan instellingen werd deels herverdeeld over de gehele kleinhandel ("pondsgewijs ten goede komen"). Dit duidt op een sterk gereguleerde oorlogs- of crisis-economie waarbij solidariteit binnen een branche werd afgedwongen. Dit document past in de context van de Rijksvoedselvoorziening tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vis was een belangrijke bron van eiwitten toen vlees steeds schaarser werd. De discussie aan het slot van de pagina legt een pijnpunt bloot: de vrees dat de kwaliteit ("de beste visch") naar instellingen en horeca zou gaan, terwijl de burger enkel de kwalitatief mindere restanten kreeg. Het toont de spanning tussen de praktijk van de handel en de theoretische plannen van de distributie-ambtenaren.