Distributiebon / Vischkaart
Origineel
Distributiebon / Vischkaart [Linker sectie]
Gemeente Amsterdam
Vischkaart
No. Dsk. van den houder .........
Naam v/d houder ..................
Adres ...........................
Codenummer v.d. Handelaar .......
Volgnummer ......................
Exemplaar voor den
handelaar
[Rechter sectie]
Gemeente Amsterdam
Vischkaart
No. Dsk. van den houder .........
Naam v/d houder ..................
Adres ...........................
Codenummer v.d. Handelaar .......
Volgnummer ......................
[Tabel met bonnen:]
| Gem. Amster- | 5 | 4 |
| dam | | |
| 6 | | |
| visch | | |
|__|__|__|
| 3 | 2 | 1 |
|__|__|__|
| F | E | D |
|__|__|__|
| C | B | Reserve |
| | | A |
|__|__|__| Het document is een ongebruikte vischkaart die deel uitmaakte van het Nederlandse distributiestelsel. De kaart is functioneel opgedeeld in twee delen:
1. Linkerzijde: De administratieve strook bestemd voor de handelaar. Hierop konden de gegevens van de kaarthouder (zoals naam, adres en het nummer van de Distributiekring 'Dsk.') en de handelaar zelf worden ingevuld.
2. Rechterzijde: Het blad met de daadwerkelijke distributiebonnen. Dit gedeelte bevat een rooster met 12 vakjes:
* Zes genummerde bonnen (1 t/m 6), waarbij bon 6 specifiek is gemarkeerd voor de 'Gem. Amsterdam'.
* Zes geletterde bonnen (A t/m F), waarbij bon A is aangeduid als 'Reserve A'.
De lay-out is sober en de typografie suggereert een massaproductie onder oorlogsomstandigheden, waarbij gebruik is gemaakt van goedkoop papier. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) ontstonden er grote tekorten aan basisbehoeften. Om een eerlijke verdeling te garanderen en zwarte handel tegen te gaan, voerde de overheid een streng distributiesysteem in. Vrijwel alle voedingsmiddelen, waaronder vis, gingen 'op de bon'.
Burgers kregen distributiestamkaarten waarmee zij periodiek bonkaarten zoals deze 'Vischkaart' konden ophalen. Bij aankoop van vis moest de consument niet alleen betalen, maar ook de juiste bon uit de kaart laten knippen of scheuren door de winkelier. De handelaar plakte deze bonnen vervolgens op verzamelkaarten om bij de overheid weer nieuwe voorraad te kunnen inkopen. Het feit dat dit een specifiek Amsterdamse kaart is, wijst op de lokale uitvoering van de distributieregels. Gemeente Amsterdam