Getypt ambtelijk concept met handgeschreven correcties en toevoegingen in blauwe inkt. Concept-plan voor de vischvoorziening der stad Amsterdam door middel van een vischkaart en klantenbinding.

De punten van dit concept-plan worden hieronder in het kort aangegeven; voor een gedetailleerde beschouwing moge verwezen worden naar de toelichting, welke hierbij als bijlage is opgenomen.

A. Uitreiking van een vischkaart aan de bevolking.

Aan ieder, die op rechtmatige wijze in het bezit is van een distributie-stamkaart wordt een vischkaart uitgereikt [handgeschreven: Het model ware nader door den Distributiedienst in overleg met ons op vast te stellen] volgens bijgaand model. Aan deze vischkaart bevinden zich een aantal genummerde bonnen, namelijk bonnen geldende voor de versche vischsoorten [handgeschreven: en mosselen] en reserve-bonnen, welke zullen kunnen gelden voor [handgeschreven: visch-salade], garnalen, voor gerookte aal en voor bijzondere vischsoorten. Deze kaarten worden op de gebruikelijke wijze door den Distributiedienst uitgereikt.

B. Verdeeling op de Vischmarkt.

Alle kleinhandelaren, die in de verdeeling der versche vischsoorten op de Vischmarkt zijn opgenomen worden bij de regeling ingeschakeld. De vischsoorten, welke in de regeling zullen worden opgenomen zijn: zeevisch, zoetwatervisch en aal.

Voor garnalen, gerookte aal en andere bewerkte vischsoorten, met uitzondering van vischconserven zal een aparte regeling worden getroffen.

Het systeem der bestaande vischverdeeling op toewijzing blijft op de Vischmarkt gehandhaafd.

Vóór het precies bepalen van het aantal klanten per kleinhandelaar zou het noodig zijn, dat met het stelsel der enkele en dubbele toewijzingen van zoetwatervisch en aal wordt gebroken en wel onder meer ook hierom, omdat deze vischsoorten niet het geheele jaar worden aangevoerd, zoodat, doordat de toewij- Dit document is een historisch bewijsstuk van de bureaucratische aanpak van voedseldistributie in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. Enkele opvallende aspecten zijn:

• Toenemende Schaarste: De introductie van een aparte 'vischkaart' naast de algemene stamkaart duidt erop dat vis, die in het begin van de bezetting nog relatief vrij verkrijgbaar was, inmiddels zo schaars was geworden dat centrale rantsoenering noodzakelijk werd.
• Klantenbinding: Het plan dwingt consumenten om hun vis bij een vaste kleinhandelaar te kopen. Dit was een effectief middel tegen de zwarte handel en zorgde ervoor dat de overheid precies kon berekenen hoeveel voorraad elke winkelier nodig had.
• Specifieke Producten: De handgeschreven toevoegingen van 'mosselen' en 'visch-salade' laten zien dat men probeerde werkelijk alle beschikbare bronnen van vis-eiwit in het distributiesysteem te betrekken.
• Logistieke Uitdaging: Het document erkent de moeilijkheid van het rantsoeneren van seizoensgebonden producten zoals zoetwatervis en aal, waarbij een vaste wekelijkse toewijzing niet altijd mogelijk is door schommelingen in de aanvoer. Tijdens de bezettingsjaren (1940-1945) was de voedselvoorziening in Nederland een kritiek punt. Terwijl vlees en vetten al vroeg op de bon gingen, bleef vis langer buiten het strikte distributiesysteem. Echter, door de blokkade van de Noordzee, het vorderen van vissersschepen door de Kriegsmarine en het leggen van zeemijnen, stortte de zeevisaanvoer in.

Amsterdam, met zijn centrale Vischmarkt (aan de De Ruijterkade, achter het Centraal Station), was het logistieke hart voor de visvoorziening in de regio. Dit document toont hoe de lokale Distributiedienst in samenwerking met de sector probeerde de laatste resten visvoorraad 'eerlijk' (volgens ambtelijke maatstaven) te verdelen onder de hongerende bevolking. De gebruikte spelling is de toenmalige spelling-De Vries en Te Winkel. A. Uitreiking B. Verdeeling