Getypte concepttekst (doorslag of typoscript). Concept 3

D. Verdeeling der handelaren over de stad.

De ± 60 winkeliers kunnen vanuit hun winkel blijven verkoopen. Het stelsel van den verkoop door straathandelaren op de 9 aangewezen markten zal bezwaarlijk kunnen blijven gehandhaafd. Deze kooplieden dienen op vaste standplaatsen over de geheele stad verspreid te worden geplaatst, waarbij dan rekening dient te worden gehouden met de bevolkingsdichtheid in de verschillende buurten.

E. Inschrijving bij de handelaren.

Ieder van de ± 350 kleinhandelaren ontvangt van den Dienst Marktwezen een codenummer, welk nummer hij steeds blijft voeren. De handelaar krijgt voorts van het Marktwezen op, hoeveel klanten hij moet inschrijven: zie punt C.

De consument levert de vischkaart nadat hij op beide deelen daar van zijn naam en voornamen en adres heeft ingevuld bij den door hem gekozen handelaar in. De klanten worden in volgorde van hun aanmelding bij den kleinhandelaar genummerd. Deze noteert op beide deelen van de vischkaart zijn codenummer, alsmede het volgnummer van de klant op beide deelen.

Voorbeeld:
A krijgt codenummer 1 en moet 1000 klanten inschrijven. De vischkaarten zijn dus genummers van 1/1 - 1/1000.

De eene helft van de vischkaart, waaraan zich de bonnen bevinden, ontvangt de consument terug; de andere helft behoudt de handelaar. Hij moet deze helften toonen bij den Distributiedienst; hem wordt aldaar een bewijs gegeven van het aantal door hem ingenomen vischkaarten. Dit bewijs moet * Logistieke verschuiving: Het document beschrijft een overgang van verkoop op centrale markten naar een systeem van "vaste standplaatsen" verspreid over de stad. Dit werd gedaan om de spreiding van goederen efficiënter te maken en grote samenscholingen op markten te voorkomen.
* Registratiesysteem: Er is sprake van een strikte koppeling tussen de consument en de handelaar. Door middel van codenummers en volgnummers (bijv. 1/1000) kon de overheid exact controleren hoeveel vis een specifieke handelaar mocht inkopen en verkopen.
* Administratieve controle: De "Distributiedienst" fungeert als controlerend orgaan. De handelaar moet de ingeleverde helften van de vischkaarten als bewijslast overleggen om zijn eigen voorraad of vergunning te rechtvaardigen.
* Opvallend: In de tekst staat de typefout "genummers" (in het voorbeeld onder E), wat waarschijnlijk "genummerd" had moeten zijn. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er sprake van een schaarste aan voedsel, waardoor nagenoeg alle levensmiddelen "op de bon" gingen.

Vis was een cruciaal onderdeel van de voedselvoorziening, maar de aanvoer was onregelmatig door de beperkingen op de Noordzee (het Sperrgebiet). Om een eerlijke verdeling te garanderen en de zwarte handel tegen te gaan, werd een complex systeem van distributiekaarten en registratie bij specifieke handelaren opgezet. De "Dienst Marktwezen" en de "Distributiedienst" werkten hierbij nauw samen om de stroom van goederen in steden te reguleren. De genoemde aantallen (60 winkeliers, 350 kleinhandelaren) duiden op een middelgrote tot grote Nederlandse stad.