Getypte rapportage (pagina 2) met handgeschreven toevoegingen.
Origineel
Getypte rapportage (pagina 2) met handgeschreven toevoegingen. Genoemd in tekst: "16 Juni" (zonder jaartal bij de datum, maar 1942 wordt elders in de tekst als referentiejaar genoemd). -2-
Wij achten het, ten einde de klantenbinding technisch uitvoerbaar te maken, dringend noodzakelijk, dat alle te Amsterdam optredende kleinhandelaren worden bevoorraad vanuit een centraal punt i.c. de Gemeentelijke Vischmarkt. Alle voor Amsterdam bestemde visch zal naar deze markt moeten worden gezonden.
Aan de invoering van een klantenbinding zal een uitspraak vooraf moeten gaan over het al dan niet opnemen van de visch- en fruitzaken in de vischverdeeling. Zie hiervoor nader de toelichting onder B.
Voorts moet nog worden gewezen op de groep rookers van aal, een .30.tal. Deze handelaren krijgen uitsluitend versche aal toegewezen, welke zij zelf rooken en daarna gerookt op de hun aangewezen verkoopplaats aanvoeren. Indien het thans geldende besluit inzake het zenden van alle aal naar Rüstungs- en aanverwante bedrijven zou worden gehandhaafd, is er voor deze groep geen emplooi meer in den vischhandel. Wij mogen er in dit verband op wijzen, dat ons, toen de eindredactie van het onderhavige plan werd opgemaakt, een adres van de groep rookers om advies werd gezonden (d.d. 16 Juni No. 434 L.N.), waarin op maatregelen ter verbetering van hun positie werd aangedrongen. Op dit adres zullen wij U zoo spoedig mogelijk adviseeren, waarbij rekening zal worden gehouden met de mogelijkheden, welke het onderhavige plan ten aanzien van de groep rookers bieden.
ad C. Aantal klanten bij iederen kleinhandelaar.
Als basis voor de herekening wordt aangenomen de verdeeling van grove zeevisch, waarin alle kleinhandelaren in versche visch voor gelijke toewijzing zijn opgenomen.
Op basis van de aanvoercijfers van 1942 en rekening houdende met het feit, dat 120 kleinhandelaren een dubbele toewijzing zoetwatervisch en 204 een enkele toewijzing zoetwatervisch ontvangen, kon een becijfering worden gemaakt, waaruit het aantal klanten per kleinhandelaar kon worden afgelezen.
Dit aantal bedraagt, wanneer geen aal meer zou worden aangevoerd:
| Bij een enkele toew. zoetwatervisch: | Bij een dubbele toew. zoetwatervisch: | Bij een enkele toew. zeevisch: |
| ± 400 klanten | ± 800 klanten | ± 1.660 klanten. |
| * Problematiek van de palingrokers: Er wordt specifiek aandacht gevraagd voor een groep van ongeveer 30 aalrokers. Hun voortbestaan werd bedreigd omdat alle aal gevorderd dreigde te worden voor de "Rüstungs- en aanverwante bedrijven" (de Duitse oorlogsindustrie en bevoorrading). | ||
| * Distributiemodel: De tekst beschrijft een systeem van 'klantenbinding', waarbij consumenten aan een vaste winkelier werden toegewezen. De berekeningen onder punt C tonen aan hoe de overheid de markt probeerde te reguleren op basis van aanvoercijfers uit 1942. | ||
| * Handgeschreven wijzigingen: De toevoegingen (zoals ".30." en de referentie naar document "434 L.N.") duiden op een werkdocument dat actueel werd gehouden met de laatste correspondentie en gegevens. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (Tweede Wereldoorlog). De term "Rüstungs- en aanverwante bedrijven" is een directe verwijzing naar de economische exploitatie door de bezetter, waarbij voedselvoorraden werden omgeleid naar militaire doelen of de Duitse thuismarkt. |
De "klantenbinding" was een onderdeel van de distributiestamkaart-systematiek. Omdat er grote tekorten waren (vooral aan eiwitrijk voedsel zoals vis), moest de overheid precies berekenen hoeveel klanten een winkelier kon bedienen op basis van de beschikbare contingenten. De Gemeentelijke Vischmarkt in Amsterdam fungeerde hierbij als de centrale 'trechter' waar alle legale handel doorheen moest om zwarte handel te voorkomen en de distributie te beheersen.