Getypte ambtelijke nota/rapportage (Pagina 4). -4-

standplaatsen in de stad te verdeelen, waarbij zooveel mogelijk met de bevolkingsdichtheid rekening kan worden gehouden. Een bezwaar van dit stelsel is, dat de contrôle hierdoor moeilijker wordt. Wij achten het evenwel, zooals hierna onder G nader zal worden omschreven, gewenscht, dat 4 of 5 straathandelaren bij elkaar worden geplaatst, zoodat dan, buiten de ± 60 winkeliers, nog ± 60 punten in de stad zullen komen. Wanneer men bedenkt, dat telkens niet meer dan 100 - 150 kooplieden een toewijzing krijgen, dan zal de contrôle met het beschikbare aantal contrôleurs (zie toelichting punt I) waarschijnlijk wel mogelijk zijn.

E. Inschrijving bij de handelaren.

Zooals bij punt C is omschreven, wordt van tevoren door het Marktwezen bepaald, hoeveel klanten elke handelaar moet inschrijven. Er zijn bij de bestaande verdeeling op de Vischmarkt handelaren, die niet alle soorten visch toegewezen krijgen. Om te voorkomen, dat de klanten bij zulk een handelaar ingeschreven, hiervan nadeel ondervinden, kunnen combinaties van kooplieden worden gemaakt, die met elkaar alle soorten visch ontvangen. Een dergelijke combinatie zou dan slechts één codenummer moeten hebben, hetwelk evenwel kan worden onderverdeeld. Bijvoorbeeld Jansen krijgt codenummer 25 en moet 100 klanten aannemen. Pietersen krijgt codenummer 25a en moet 300 klanten aannemen en Gerrits krijgt codenummer 25b en moet eveneens 300 klanten aannemen. Bij elkaar moet de combinatie dus 700 klanten bedienen. De aankondiging op het bord geschiedt normaal van 1 - 700. De handelaren blijven evenwel hoofdelijk verantwoordelijk en moeten ieder voor zich hun bonnen verantwoorden.

Het invoeren van een klantenlijst wordt, wanneer het stelsel van een vischkaart met een klantenbinding zou worden ingevoerd, overbodig. Het bijhouden van een zoodanige lijst wordt dezerzijds trouwens voor den straathandel, in verband met practische bezwaren, niet mogelijk geacht.

De bij den kleinhandelaar ingeleverde helften der vischkaart kunnen als klantenregister worden gebruikt. Hij moet deze kaarten zorgvuldig bewaren. Bij verhuizing van een klant moet deze kaart van den eenen handelaar op den andere worden overgeschreven. Het register zal bij contrôle door de desbetreffende ambtenaar moeten worden geraadpleegd.

Bovendien moet het Marktwezen weten, welke klanten bij iederen handelaar zijn ingeschreven. Wanneer namelijk een kleinhandelaar om de een of andere reden uitvalt, zal deze Dienst de klanten moeten laten weten, bij welke andere handelaar men wordt De tekst beschrijft de logistieke en administratieve uitwerking van een distributiesysteem voor vis. De kernpunten zijn:
1. Spreiding van standplaatsen: Er wordt gezocht naar een balans tussen een goede verdeling over de stad (gebaseerd op bevolkingsdichtheid) en de handhaafbaarheid van de controle door ambtenaren.
2. Clusteren van handelaren: Om te voorkomen dat klanten misgrijpen omdat hun handelaar een specifiek type vis niet heeft, worden handelaren in groepen ('combinaties') ondergebracht onder één codenummer.
3. Klantenbinding: Consumenten worden vastgekoppeld aan een specifieke handelaar via een "vischkaart". Dit systeem dient tegelijkertijd als administratie, waardoor aparte klantenlijsten voor straathandelaren overbodig worden.
4. Controle: De nadruk ligt sterk op de controleerbaarheid van het systeem door de overheid (het Marktwezen). Dit document is zeer waarschijnlijk afkomstig uit de administratie van een gemeentelijke dienst (zoals het Marktwezen) tijdens de periode van de distributie en schaarste in Nederland (waarschijnlijk de Tweede Wereldoorlog). In deze tijd was de handel in levensmiddelen strikt gereguleerd om zwarte handel te voorkomen en een eerlijke verdeling te garanderen. Het systeem van 'klantenbinding' dwong burgers om hun rantsoenbonnen bij één vaste winkelier of handelaar in te leveren, wat de overheidscontrole op de voorraad en de afzet vergemakkelijkte. De spelling met "ch" (visch) was de officiële spelling tot de hervorming van 1947.