Beleidsstuk / Rapportage betreffende de visvoorziening en distributie. [Bovenaan pagina handgeschreven:] waarschijnlijk wel
beschikbare aantal contrôleurs (zie toelichting punt I.) mogelijk. [Handgeschreven paraaf: Bw]

E. Inschrijving bij de handelaren.

Zooals bij punt C is omschreven, wordt van tevoren door het Marktwezen bepaald, hoeveel klanten elke handelaar moet inschrijven. Er zijn bij de bestaande verdeeling op de Vischmarkt handelaren, die niet alle soorten ~~van~~ visch toegewezen krijgen. Om te voorkomen, dat de bij zulk een handelaar ingeschreven ~~klanten/~~ hiervan nadeel ondervinden, zou dan ~~zullen~~ combinaties van kooplieden worden gemaakt, die met elkaar alle soorten visch kunnen ontvangen. Een dergelijke combinatie ~~krijgt~~ zou dan slechts één codenummer moeten hebben, hetwelk evenwel kan worden onderverdeeld. Bijv. Jansen krijgt codenummer 25 en moet 100 klanten aannemen. Pietersen krijgt codenummer 25 a en moet 300 klanten aannemen en Gerrits krijgt codenummer 25b en moet eveneens 300 klanten aannemen. Bij elkaar moet de combinatie dus 700 klanten bedienen. De aankondiging op het bord geschiedt normaal van 1 - 700. De handelaren blijven evenwel hoofdelijk verantwoordelijk en moeten ieder voor zich hun bonnen verantwoorden. [Handgeschreven:] F zie blz. 8 wijziging.

Aanvankelijk was aangenomen, dat het door den kleinhandelaar ingenomen gedeelte van de vischkaart zou worden ingeleverd bij de Vischmarkt. Hierdoor zou aldaar van elken kleinhandelaar een volledig klantenregister aanwezig zijn, hetgeen in verband met klachten en dergelijke van groot belang moet worden geacht. Dit plan moest echter vervallen, aangezien voor 700.000 kaarten op de Vischmarkt noch op het Hoofdkantoor van den Dienst voldoende ruimte beschikbaar is.

Een klantenlijst zal derhalve niet beschikbaar zijn, maar is, door de invoering van het bonnenstelsel ook overbodig geworden. Het bijhouden van een klantenlijst wordt trouwens dezerzijds voor den straathandel niet mogelijk geacht. Daarvan zou in de practijk niets terecht komen.

[In de marge handgeschreven:] Ter vermijding van een herindeling van een of meer handelaren om de wijziging van de klantenstaf het noodig maakt dan bij deze klanten ook andere producten over een zoo groot mogelijk aantal handelaren te verdeelen.

Opgemerkt moet worden, dat de arbeidsinzet en de terugvoering in de krijgsgevangenschap voor deze regeling ernstige moeilijkheden oplevert. De regeling is nl. gebaseerd op een gefixeerd aantal kleinhandelaren. Wanneer daaruit wellicht meer dan 100 kooplieden zouden wegvallen, ~~zal, als gevolg van de klantenbinding een gedeelte van de bevolking zonder leverancier komen. Deze kunnen in verband met het verdeelstelsel op de Vischmarkt niet zonder meer bij een anderen handelaar worden ingeschakeld, aangezien in dat geval de beurten op de Vischmarkt niet meer gelijk zouden~~ [Handgeschreven:] F zie blz. 9 wijziging * Onderwerp: De organisatie van de visdistributie aan klanten via een systeem van inschrijving bij specifieke handelaren.
* Logistieke uitdagingen: Er is sprake van een schaalprobleem; men wilde een centraal register van 700.000 klantenkaarten bijhouden, maar de fysieke ruimte daarvoor ontbrak ("noch op de Vischmarkt noch op het Hoofdkantoor"). Het systeem steunt daarom op het bonnenstelsel.
* Samenwerking handelaren: Omdat niet elke handelaar elk type vis krijgt, worden 'combinaties' (clusters) van handelaren gevormd onder één codenummer om een volledig assortiment aan hun gezamenlijke klanten te kunnen bieden.
* Personele schaarste: Het document erkent expliciet de verstoring van de markt door de Duitse bezettingsmaatregelen: de 'arbeidsinzet' (gedwongen tewerkstelling in Duitsland) en de 'krijgsgevangenschap' zorgen voor een tekort aan handelaren, wat het vaste systeem van klantenbinding onder druk zet. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (Tweede Wereldoorlog). Het illustreert de verregaande bureaucratisering en regulering van de voedselvoorziening (distributie). De vermelding van 700.000 kaarten suggereert dat dit reglement betrekking heeft op een grote stad, zeer waarschijnlijk Amsterdam, gezien de omvang en de structuur van het 'Marktwezen'. De handgeschreven correcties tonen aan dat de regels continu moesten worden aangepast aan de verslechterende omstandigheden en het afnemende aantal beschikbare beroepsbeoefenaren door de oorlogsvoering en tewerkstelling.