Getypte beleidsnota of instructie (pagina 4). -4-

bijv. 120 kg. zeevisch; 40 kg. aal en 40 kg. zoetwatervisch = totaal
200 kg.
In totaal ontvangen de 350 handelaren x kg. visch, bestemd
voor 700.000 menschen.
In het eerste voorbeeld zal de handelaar dus klanten moeten
inschrijven, nl.
In het tweede voorbeeld , nl.
~~De handelaar krijgt verder van het Marktwezen op, hoeveel~~
~~klanten hij mag inschrijven; zie punt C.~~

D. Verdeeling der handelaren over de stad.

    Voor de winkeliers is de zaak eenvoudig. Zij bedienen hun

klanten normaal vanuit hun winkel.
De straathandelaren zullen over de stad moeten worden gedecen-
/wanneer traliseerd, aangezien/ de bestaande [handgeschreven: 9] verkoopplaatsen op de markten
zouden blijven gehandhaafd, een te groote toeloop naar enkele punten
zou optreden, terwijl bovendien vele menschen te ver zouden moeten
loopen om hun visch te halen. Aangezien niet tevoren bekend is, of
er visch is, zouden vele vergeefsche ritten moeten worden gemaakt.
De bevolkingsdichtheid per buurt, of zelfs per huizenblok kan
worden opgemaakt en aan de hand daarvan zullen de kooplieden worden
ingedeeld. Het is evenwel gewenscht om 4 of 5 straathandelaren bij
elkaar te plaatsen, zooals hieronder onder nader zal worden
aangetoond.

E. Inschrijving bij de handelaren.

    Ieder van de ± 350 kleinhandelaren ontvangt van den Dienst

Marktwezen een codenummer, welk nummer hij steeds blijft voeren;
dit beteekent dus een doorloopende nummering van 1 - 350. De hande-
laar krijgt verder van het Marktwezen op, hoeveel klanten hij mag
inschrijven; zie punt C.
De consument levert de vischkaart bij den door hem gekozen
handelaar in. Deze noteert op beide deelen zijn codenummer, alsmede
het volgnummer van den klant. Kleinhandelaar A met codenummer 10
heeft 1000 klanten toegewezen gekregen; hij moet dus 1000 visch-
kaarten ~~xxxxx~~ innemen, genummerd 10/1 t/m 10/1000. De eene helft
van de vischkaart, waaraan zich de bonnen bevinden ontvangt de
consument terug; de andere helft behoudt de handelaar. Desgewenscht
kan de handelaar daarnaast nog een klantenlijst aanhouden, doch
noodig is dit niet, aangezien hij de gedeelten van de vischkaart,
welke hij kan behouden, [handgeschreven: evenals] tot een kaartregister kan maken. Het bij-
[handgeschreven: houden / aanleggen]

[In de linker kantlijn handgeschreven aantekeningen, waarschijnlijk marktlocaties:]
L Cat.
Dstr.
Lind
TKst
Mospl
Nieuwm
West.
Stadhuispl.
Beurspl. * Logistiek: Het document beschrijft een systeem om schaarse middelen (vis) te verdelen over een bevolking van 700.000 mensen via 350 handelaren. Dit komt neer op gemiddeld 2000 klanten per handelaar.
* Decentralisatie: Er is een duidelijke verschuiving zichtbaar van centrale markten naar spreiding over de stad ("per huizenblok"). Dit was bedoeld om wachtrijen ("toeloop") te beperken en te voorkomen dat mensen voor niets reisden als er geen voorraad was.
* Administratieve controle: Elke handelaar krijgt een uniek codenummer (1-350). De koppeling tussen klant en handelaar wordt vastgelegd via de "vischkaart", die in tweeën wordt gedeeld. Dit systeem garandeerde dat handelaren niet meer vis verkochten dan waarvoor zij klanten hadden geregistreerd.
* Correcties: De handgeschreven toevoegingen (zoals het getal '9' bij verkoopplaatsen en de locatie-afkortingen in de kantlijn) wijzen erop dat dit een werkdocument was voor de feitelijke inrichting van de distributiepunten. Dit document stamt uit de periode van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Vanwege de voedselschaarste stelde de bezetter en het Nederlandse ambtenarenapparaat een strikt distributiesysteem in. Vis was een belangrijk onderdeel van het dieet toen vlees schaars werd, maar de aanvoer was onregelmatig door de oorlogssituatie op zee.

De genoemde locaties in de kantlijn verwijzen vrijwel zeker naar Amsterdamse markten:
* L Cat. (Lijnbaansgracht), Dstr. (Dapperstraat), Lind (Lindengracht), TKst (Ten Katestraat), Mospl (Mosplein), Nieuwm (Nieuwmarkt), West. (Westerstraat).

Het getal van 700.000 inwoners komt overeen met het inwonertal van Amsterdam in die periode. De "Dienst van het Marktwezen" was de gemeentelijke instantie die de orde op de markten moest handhaven en de distributie in goede banen moest leiden.