Handgeschreven ambtelijke notitie of ontwerpplan. 10/6 soort moet evenwel worden
toegewezen?
1e Zeevisch, zoetw. aal
2e garnalen
Garnalen moeilyk. Lang niet
geheele bevolking eet garnalen.
Bovendien bederfelykheid
Van 1 gelijk, doch moeilyk
inleverbaar. Dan wijken we
van 2 af.

[Doorgestreepte passage, grotendeels onleesbaar:]
~~Verdere ver... in...~~
~~opnemen. Verdeeling op~~
~~zelfde basis. Anders is distributie~~
~~niet mogelyk.~~
[In de marge/doorhaling geschreven:] Rustpunt
of alle aal naar [onleesbaar, mogelijk "2 d..."]
Herbevoorrading met
op bons. Bestaande verdeeling
handhaven.
Breken met stelsel 9 verkoop-
plaatsen. Standplaatsen winkels
in aanmerking nemen, bevolkings-
dichtheid en aantal klanten per
kleinhandelaar. Het document betreft een beleidsmatige overweging over de distributie van viswaren (zeevis, zoetwateraal en garnalen). De schrijver weegt de logistieke haalbaarheid af van de verstrekking van garnalen, waarbij twee grote nadelen worden genoemd: de beperkte consumptie door de brede bevolking en de hoge mate van bederfelijkheid.

In het tweede gedeelte (onder de streep) lijkt de schrijver te worstelen met de praktische uitvoering van de distributie. Er wordt geopperd om te breken met een rigide "stelsel van 9 verkoopplaatsen". In plaats daarvan wordt gepleit voor een meer datagestuurde aanpak waarbij gekeken wordt naar de feitelijke standplaatsen van winkels, de bevolkingsdichtheid in een bepaald gebied en het aantal klanten per detaillist. Dit duidt op een poging om de schaarse middelen zo efficiënt en eerlijk mogelijk te verspreiden. De vermelding van "bons" bevestigt dat dit plaatsvindt binnen een distributiesysteem met rantsoenering. Dit document is vrijwel zeker afkomstig uit de administratie van de voedselvoorziening in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog (waarschijnlijk het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd). Tijdens de bezettingsjaren was de voedselvoorziening precair en werd vrijwel alles gerantsoeneerd via een complex systeem van distributiestamkaarten en bonnen.

Vis was een belangrijke bron van eiwitten, maar de aanvoer was onregelmatig door de beperkingen op de visserij in de Noordzee. De distributie van verse vis en garnalen stelde de ambtenaren voor grote uitdagingen vanwege het gebrek aan gekoeld transport en de snelle bederfelijkheid van de waar. Het document geeft een inkijkje in de bureaucratische besluitvorming waarbij men probeerde de logistiek aan te passen aan de demografische realiteit van die tijd om verspilling te voorkomen. Rijksbureau