Handgeschreven nota / memorandum.
Origineel
Handgeschreven nota / memorandum. 21 juni 1943. $\frac{21}{6}$ '43. Nota klantenbinding
B. plan. andere ger. vischsoorten
Toelichting:
~~F indien ze geen winstaandeel krijgen uit aalrooker voor Rustenburg, zal t.z.t. moeten worden beoordeeld, wat met de groep rookers zal moeten gebeuren.~~
Denkbeeld de Heer wel opnemen
kleine voorn + kleine schar
kleine schol uit veiling nemen en laten rooken door groep rookers. Voorrooken.
Aanvoeren als ger. visch aan alle kleinhandelaren tegen Reservebon voor deze ger. vischsoorten.
Deze kleine vischsoorten zijn vers vrijwel ongeschikt voor consumptie, gerookt nog wel te eten. Echter ook groote bezwaren aan verbonden. Het document is een interne beleidsnota over de distributie en verwerking van vis. De kern van het plan is om minderwaardige vissoorten (kleine voorn, schar en schol), die vers "vrijwel ongeschikt" zijn voor consumptie, op te kopen bij de veiling. Door deze vis te laten roken ("voorrooken") door een specifieke groep rokers, wordt getracht het product alsnog verkoopbaar te maken voor de kleinhandel.
Opvallend is het gebruik van de "Reservebon". Dit wijst op een strak gereguleerd distributiesysteem waarbij klanten of handelaren specifieke bonnen moesten inleveren voor deze producten. De schrijver is echter kritisch en eindigt met de opmerking dat er "groote bezwaren" aan het plan kleven, wat waarschijnlijk slaat op de kwaliteit of de logistieke haalbaarheid. De datum 21 juni 1943 plaatst dit document midden in de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Tijdens de bezetting was er een grote schaarste aan voedsel en was alles strikt gerantsoeneerd. "Klantenbinding" in deze context betekende waarschijnlijk het proberen te bevoorraden van vaste afnemers met alternatieve producten om de handel gaande te houden, ondanks de tekorten aan kwalitatieve vis zoals paling (aal).
De referentie naar "Rustenburg" zou kunnen slaan op een specifieke locatie van een rokerij of een distributiepunt. Het feit dat men overweegt om vissoorten die normaal niet voor consumptie bestemd waren (zoals kleine voorn) te gaan roken, illustreert de wanhoop en vindingrijkheid in de voedselvoorziening tijdens de oorlogsjaren.
Samenvatting
Het document is een interne beleidsnota over de distributie en verwerking van vis. De kern van het plan is om minderwaardige vissoorten (kleine voorn, schar en schol), die vers "vrijwel ongeschikt" zijn voor consumptie, op te kopen bij de veiling. Door deze vis te laten roken ("voorrooken") door een specifieke groep rokers, wordt getracht het product alsnog verkoopbaar te maken voor de kleinhandel.
Opvallend is het gebruik van de "Reservebon". Dit wijst op een strak gereguleerd distributiesysteem waarbij klanten of handelaren specifieke bonnen moesten inleveren voor deze producten. De schrijver is echter kritisch en eindigt met de opmerking dat er "groote bezwaren" aan het plan kleven, wat waarschijnlijk slaat op de kwaliteit of de logistieke haalbaarheid.
Historische Context
De datum 21 juni 1943 plaatst dit document midden in de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Tijdens de bezetting was er een grote schaarste aan voedsel en was alles strikt gerantsoeneerd. "Klantenbinding" in deze context betekende waarschijnlijk het proberen te bevoorraden van vaste afnemers met alternatieve producten om de handel gaande te houden, ondanks de tekorten aan kwalitatieve vis zoals paling (aal).
De referentie naar "Rustenburg" zou kunnen slaan op een specifieke locatie van een rokerij of een distributiepunt. Het feit dat men overweegt om vissoorten die normaal niet voor consumptie bestemd waren (zoals kleine voorn) te gaan roken, illustreert de wanhoop en vindingrijkheid in de voedselvoorziening tijdens de oorlogsjaren.