Concept-notulen van een vergadering. 17 september 1943. [Linksboven, handgeschreven:] Concept
[Midden boven, handgeschreven:] Notities van vergadering der
[Midden boven, getypt:] VERDEELINGSCOMMISSIE [handgeschreven:] van noch.
[Rechtsboven, getypt:] vD/SV
[Midden, getypt en onderstreept:] 17 September 1943.

[Linkermarge, handgeschreven annotaties:]
· 15 x ver
46a/299/1
Stencil [met diagonale streep erdoor]

[Hoofdtekst:]
Aanwezig: Voorzitter de heer De Haer en Secretaris de heer Van Duinhoven en de leden de Heeren Lammers, Gootjes, Van Zanten, Sliphorst, Böhne, Frommé, Rienstra.

Onderwerp: Behandeling van verzoeken tot herziening van toewijzingen in verband met het feit, dat de halfjaarlijksche periode, waarvoor de verdeellijsten zijn vastgesteld, op 1 October 1943 expireert.

Verzoek van H. Koelewijn; vraagt alle soorten zee- en riviervisch.
[Handgeschreven X in de marge] Heeft deze visch in de basisjaren niet verkocht volgens de Commissie. Nader onderzoek is gewenscht. Moet bewijzen overleggen.

C. Braan, Ferd. Bolstraat vraagt verhooging garnalentoewijzing van 3 op 4 kisten. Commissie unaniem van meening, dat Braan meer dan voldoende toewijzing heeft.
[Handgeschreven X in de marge] AFWIJZEN:

Jan Bergen: vraagt toewijzing fijne zeevisch.
[Handgeschreven X in de marge] Commissie adviseert afwijzend Bergen heeft nimmer fijne zeevisch verkocht.

H.G. Boom vraagt nogmaals versche zeevisch. Legt verklaring over van Muus de Groot, dat deze 300 kg. per week heeft geleverd.
[Handgeschreven X in de marge] Commissie neemt deze verklaring niet als juist aan, daar de Groot nog nimmer versche visch heeft verhandeld.
Boom had een standplaats op het Kadijksplein voor den verkoop van haring.
Het winkeltje op de Hoogte Kadijk is eerst in 1941 geopend.
Het verzoek moet worden afgewezen. Dit document betreft een verslag van een zitting van de Verdeelingscommissie tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De commissie buigt zich over bezwaren en verzoeken van visdetailhandelaars voor een hogere toewijzing (quotum) van visproducten voor het komende halfjaar.

Wat opvalt is de strikte hantering van de zogenaamde "basisjaren" (de periode voor de oorlog/bezetting). De commissie wijst verzoeken stelselmatig af wanneer een handelaar niet kan aantonen dat hij vóór de distributiebeperkingen al in die specifieke producten handelde. De bewijslast ligt volledig bij de ondernemer. In het geval van H.G. Boom wordt zelfs een getuigenverklaring van een leverancier (Muus de Groot) als ongeloofwaardig terzijde geschoven, omdat de leverancier zelf niet in dat producttype bekend stond.

De handgeschreven kruisen (X) bij de besluitvorming suggereren dat dit concept later is gebruikt om de definitieve beslissingen te administreren of te controleren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de voedselvoorziening in Nederland streng gereguleerd via het distributiestelsel. Niet alleen de consument had bonnen nodig, ook de handelaren waren gebonden aan strikte quota. Vis werd een schaars goed door de beperkingen op de visserij in de Noordzee (vanwege mijnen en militaire zones).

Dergelijke verdeelcommissies waren lokale of regionale organen die onder toezicht stonden van de bezetter en de Nederlandse bureaucratie. Ze moesten zorgen voor een "eerlijke" verdeling van de schaarse middelen, waarbij vaak werd teruggegrepen op de omzetcijfers van vóór de oorlog om speculatie of nieuwe "oorlogswinstmakers" tegen te gaan. De genoemde locaties (Ferdinand Bolstraat, Kadijksplein) duiden erop dat deze specifieke commissie actief was in Amsterdam.