Ambtsbrief betreffende visdistributie tijdens de bezettingsjaren. 17 december 1943. Waarschijnlijk de Burgemeester van Amsterdam of een daaraan ondergeschikte dienst (gezien de referentie naar "mijn besluit" en de locatie van de geadresseerde). [Stempel linksboven, paars:] No. 466/24/18 M. 1043 2/12

[Rechtsboven:]
Aan
den heer Directeur van den Rijksdienst
ter uitvoering van de Zuiderzeesteun-
wet,
Jac.Obrechtstraat 67, [Handgeschreven:] Marken
_ A L H I E R _ . (Z).

[Midden:]
[Handgeschreven aantekeningen en parafen in potlood/pen, o.a. "Mü Du"]
17 December 1943.

L.M. 945
-1943-
vischtoewijzing F.Sterkenburg.

In antwoord op Uw schrijven d.d. 11 November 1943, afd. art.13,
No.1349, [Paars stempel over tekst: V.B. (I.B.P.)] betr. wed.F.Sterkenburg-M.H.Maas, heb ik de eer U het vol-
gende mede te deelen.
F.Sterkenburg Sr.werd bij mijn besluit van 28 Mei 1943 No.55/13
L.M. voor onbepaalden tijd uitgesloten van de vischverdeeling wegens
het zich in ernstige mate misdragen bij de distributie van bokking.
Hij was als aalrooker [Paars stempel over tekst: C.P.C. (I.B.P.)] in de vischverdeeling opgenomen en ontving
uitsluitend een dubbele toewijzing aal.
Indien hij niet gestraft zou zijn, had hij, evenals alle andere
rookers, den geheelen zomer vrijwel geen toewijzing gekregen, aangezien
alle aal ten behoeve van weermacht en Rüstungsbedrijven was gevorderd.
In dit verband kan wel worden medegedeeld, dat te zijner tijd een
winstuitkeering aan belanghebbenden zal worden verstrekt.
Op het moment van overlijden van Sterkenburg verviel evenwel zijn
toewijzing volledig, aangezien deze strikt persoonlijk is; zij kan - vol-
gens de thans geldende regeling - niet op naam van zijn weduwe
worden overgeschreven.
Uit het rapport van het Hoofd der Hulpsecretarie ten Noorden Deze brief is een formeel antwoord op een verzoek van de weduwe van F. Sterkenburg (M.H. Maas) om de vis-toewijzing van haar overleden echtgenoot over te nemen. De aanvraag wordt afgewezen op twee gronden:
1. Strafmaatregel: De overledene was reeds bij leven uitgesloten van de distributie wegens "ernstig misdragen" bij de uitgifte van bokking (gerookte haring).
2. Regelgeving: Vis-toewijzingen worden beschouwd als strikt persoonlijk en zijn niet overdraagbaar op nabestaanden.

De brief is typerend voor de bureaucratische afhandeling van schaarste tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het toont aan hoe streng de controle op de voedselvoorziening was en hoe kleine overtredingen leidden tot uitsluiting van essentiële distributie. * Oorlogstijd en Schaarste: In 1943 was de voedselschaarste in Nederland nijpend. Vis, met name aal (paling), was een luxe die streng werd gerantsoeneerd.
* Duitse vorderingen: De brief vermeldt expliciet dat bijna alle aal werd gevorderd voor de Wehrmacht en de Rüstungsbedrijven (Duitse oorlogsindustrie). Dit illustreert hoe de Nederlandse middelen werden ingezet voor de Duitse oorlogsvoering, terwijl de eigen bevolking nauwelijks iets kreeg.
* Zuiderzeesteunwet: De geadresseerde instantie hield zich bezig met de financiële en materiële nazorg voor vissers die hun broodwinning verloren door de afsluiting van de Zuiderzee. De handgeschreven toevoeging "Marken" suggereert dat Sterkenburg een visser of roker uit dit voormalige eilanddorp was.
* Administratieve controle: De stempels (zoals I.B.P., waarschijnlijk wijzend op een inspectie- of controle-instantie) benadrukken het fijnmazige netwerk van toezicht op de distributie.