28 Mei 1943. De Directeur (vermoedelijk van de Gemeentelijke Visafslag). 46 c/31/1ª [handgeschreven in blauw]
~~31/1b/n~~ 1
28 Mei 1943. SV

Uitsluiting
verdeeling J.M. Keus.

Den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

In bijlage dezes doe ik U toekomen een afschrift van een op 21 Mei jl door een ambtenaar van mijn dienst opgemaakt rapport, waaruit blijkt, dat J.M. Keus, Van Ostadestraat 111 I, alhier zich heeft schuldig gemaakt aan het uitstorten van water over de hem toegewezen garnalen.

Op grond hiervan heb ik Keus voornoemd voorloopig van de verdeeling van visch geschorst, met ingang van 27 Mei jl.

Ik geef U beleefd in overweging wel te willen bevorderen, dat bij Besluit van den Burgemeester, Keus voor den tijd van 4 maanden van de verdeeling van visch aan den afslag alhier wordt uitgesloten.

De Directeur, Dit document is een ambtelijk schrijven uit de Tweede Wereldoorlog waarin een sanctie wordt voorgesteld voor een vishandelaar genaamd J.M. Keus. De fraude die Keus pleegde, was het overgieten van de hem toegewezen garnalen met water. Dit werd waarschijnlijk gedaan om het gewicht (en daarmee de winstmarges binnen de distributieketen) kunstmatig te verhogen.

De directeur van de betreffende dienst (waarschijnlijk de visafslag) heeft Keus al preventief geschorst. Hij verzoekt de Wethouder voor de Levensmiddelen om een formeel besluit van de Burgemeester te bewerkstelligen voor een uitsluiting van vier maanden. Dit toont de strenge handhaving aan op de distributie van schaarse goederen tijdens de bezettingsjaren. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was voedsel op de bon en werd de handel streng gereguleerd door de overheid om de distributie beheersbaar te houden. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" speelde een centrale rol in het toezicht op de voedselvoorraad in de stad.

Gezien het adres (Van Ostadestraat, een bekende straat in de Amsterdamse Pijp) en de term "afslag alhier", gaat het hier vrijwel zeker om de situatie in Amsterdam en de Amsterdamse Visafslag. Fraude met levensmiddelen, zoals het verzwaren van vis of garnalen met water, werd in deze tijd van schaarste hoog opgenomen en kon leiden tot zware administratieve sancties of zelfs strafrechtelijke vervolging door de Crisis-Controle-Dienst (CCD).