Handgeschreven ambtelijk verslag/notitie (concept of minuut). Vermeldt de ingangsdatum 1 november 1943. (Pagina-nummering rechtsboven: 2)

den marktambtenaar toestemming
om de visch van zijn broer in
mijn winkel te verkoopen. De
marktambtenaar heeft dit,
(In de linker kantlijn: marktambtenaar)
volgens mijn verklaring, geweigerd
en hem opdracht gegeven de
gewichten te halen. Schilver
verklaart thans dat hij dit
verkeerd heeft begrepen en
gedacht heeft, dat hij toestem-
ming had verkregen voor den verkoop
via den winkel.

Aangezien de marktambte-
naar zeer positief is in zijn
verklaring heb ik Schilver (Beest)
m.i.v. 1 Nov. 1943 voorloopig
van de veiling geschorst.
Aangezien hier echter ruimte is
(In de linker kantlijn: L den gebruikelijken termijn)
voor de gedachte van een mis-
verstand, stel ik u voor hem
niet voor ~~[4 maanden]~~
~~straf~~, doch bij besluit
~~van de tijd van~~
(een maand) van de veiling
van visch aan den gem. visch-
afslag uit te sluiten.

(Rechtsonder getekend met paraaf/initialen) Het document betreft een tuchtzaak tegen een vishandelaar genaamd Schilver. De kern van het conflict is een vermeende ongeoorloofde verkoop: Schilver verkocht vis van zijn broer in zijn eigen winkel. Hij claimde hiervoor toestemming te hebben van de marktambtenaar, maar deze ontkent dat stellig en stelt dat hij Schilver juist opdracht gaf de gewichten op te halen (waarschijnlijk voor controle of inbeslagname).

Schilver voert als verweer aan dat er sprake was van een misverstand. De opsteller van het stuk neigt ernaar de marktambtenaar te geloven en heeft Schilver per 1 november 1943 al voorlopig geschorst. Echter, om de mogelijkheid van een misverstand open te houden, wordt de voorgestelde strafmaat gematigd. In de tekst is te zien dat een schorsing van vier maanden is doorgehaald en is vervangen door een termijn van één maand uitsluiting van de gemeentelijke visafslag. De kantlijnnotitie "den gebruikelijken termijn" suggereert dat men aansluiting zoekt bij standaardprocedures. Het document dateert uit november 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de bezetting was de handel in levensmiddelen, waaronder vis, strikt gereguleerd door de distributiestelsels en de prijsbeheersing. De "gemeentelijke vischafslag" was het officiële kanaal waar vis verhandeld moest worden om zwarte handel te voorkomen.

Verkoop buiten de afslag om (direct in de winkel zonder de juiste papieren of via familieleden) werd in deze periode zwaar gesanctioneerd, omdat dit de voedselvoorziening en prijscontrole ondermijnde. De relatief milde toon over een "misverstand" en de vermindering van de strafmaat van vier naar één maand is opvallend, daar economische delicten in de oorlogsjaren vaak zeer streng werden gestraft door de bezetter of de daaraan ondergeschikte Nederlandse instanties.