Brief/Verzoekschrift (mogelijk een tweede pagina van een langere brief). 12 juni 1939. Marktkooplieden van de Lindengracht (Amsterdam). Een ongenoemde "Directeur" (vermoedelijk van de Marktwezen of een gemeentelijke instantie). 12/6 - 39

heeft, en wij natuurlijk niet. Er zijn
koopmenschen die snakken naar een vaste
plaat op de markt, en dat werkelyk
koopmenschen zijn soms met groote
gezinnen en die staan er naast. Zou
zoo iemand die nog nooit eerder ge-
handeld heeft en zoo een inkomen
heb nou niet van de markt gezet
kunnen worden. Al deze menschen
die zoo, n een inkomen hebben maken
dat een ander word gedwongen naar
Maatsch. Steun over te gaan. Directeur
gaarne vragen wij u kan er geen
regeling getroffen worden dat hij van
de markt gaat dan kunnen wij ons brood
weer eens verdienen, daar hij geweldig ook
knoeit met de prijzen.

In afwachting.

Markt kooplieden van de
Lindengracht. De brief is een dringende oproep van de gevestigde marktkooplieden van de Lindengracht in Amsterdam. De kern van de klacht is oneerlijke concurrentie. Er wordt melding gemaakt van een specifiek persoon (verwezen naar met "hij") die blijkbaar al een ander inkomen heeft, maar toch een plek op de markt inneemt.

De schrijvers wijzen op de schrijnende situatie van "echte" kooplieden, vaak met grote gezinnen, die geen vaste staanplaats kunnen krijgen terwijl zij er recht op zouden hebben voor hun levensonderhoud. De aanwezigheid van de 'hobbyist' of bijverdienende handelaar dwingt professionele handelaren tot de "Maatschappelijke Steun" (de toenmalige bijstand). Daarnaast wordt de persoon beschuldigd van prijsbederf ("knoeit met de prijzen"), wat de inkomsten van de anderen verder onder druk zet. De toon is beleefd doch wanhopig. Dit document stamt uit juni 1939, een periode waarin de economische gevolgen van de Grote Depressie nog steeds voelbaar waren in Nederland. Werkloosheid was hoog en de sociale zekerheid (Maatschappelijke Steun) was sober en vaak stigmatiserend.

De Lindengrachtmarkt in de Jordaan was (en is) een belangrijke volksmarkt. Voor veel gezinnen was de handel op de markt de enige bron van inkomsten. In de jaren '30 was er veel frictie tussen de gevestigde handel en gelukzoekers of mensen die probeerden bij te verdienen naast een vaste baan. De overheid probeerde dit te reguleren via vergunningenstelsels, maar zoals uit deze brief blijkt, leidde de toewijzing van schaarse plekken vaak tot woede en een gevoel van onrechtvaardigheid onder de beroepsbevolking. De brief weerspiegelt de strijd om het dagelijks brood in de schaduw van de naderende Tweede Wereldoorlog. Marktwezen