Handgeschreven ambtelijk verslag/notitie van een verhoor of getuigenverklaring. [Rechtsboven:] Hr. v. Fleurs

Remx op 8/5 1944 gehoord
v.w. klacht Borgman
over vischverkoop
Waterlooplein 15/4 1944 (geval
oude vrouw met ziekenauto
weggehaald)
visch betalen aan markt-
meester.
Rema: klopt. man was
alleen en om zaak te be-
spoedigen heb ik voor man
geld ontvangen. Vond
publiek dus blijkbaar
ook al aanstoot.
oude vrouw had reeds
visch. Broeder is bij vrouw
gebleven met mij. Heeft
zeker geen visch gekocht.
Hoogstens chauffeur.
Ik weet, dat vrouw visch had
want ik heb toch visch
in bewaring gehad. Rema
ontkent ten stellig-
ste, dat iemand voorkeur
wordt gegeven. Wordt streng Het document is een verslag van de verklaring van een persoon genaamd Rema (mogelijk een functionaris op de markt) naar aanleiding van een klacht ingediend door een zekere Borgman. De klacht betreft een incident op de vismarkt van het Waterlooplein op 15 april 1944.

Uit de tekst valt op te maken dat er onrust ontstond bij het wachtende publiek toen Rema geld aannam van een man om de verkoop te "bespoedigen". Rema verdedigt zich door te stellen dat de man alleen was en hij slechts hielp. Ook wordt er een voorval genoemd met een oude vrouw die per ziekenauto werd weggehaald; Rema benadrukt dat zij al vis had en dat haar broeder (die bij hem bleef) zelf geen vis kocht, behalve wellicht voor de chauffeur. De kern van de verdediging is dat er geen sprake was van "voorkeur" (vriendjespolitiek of voorsteken), iets wat door de marktmeester/Rema stellig wordt ontkend. Dit document stamt uit de late fase van de Duitse bezetting van Nederland (mei 1944). In deze periode was er een nijpend tekort aan voedsel en waren primaire levensmiddelen zoals vis strikt gerantsoeneerd. De schaarste zorgde voor enorme spanningen in de rijen voor de kramen. Elke handeling die riekte naar corruptie of het bevoordelen van bepaalde personen leidde direct tot verontwaardiging en klachten bij de autoriteiten. Het document illustreert de achterdocht en de sociale druk die heerste op publieke plekken zoals de markt op het Waterlooplein, waar de grens tussen hulpvaardigheid en misbruik van functie door het publiek nauwlettend in de gaten werd gehouden. Borgman (klager) Rema (betrokkene vermoedelijk marktmeester of toezichthouder) Hr. v. Fleurs (notulist/behandelaar).