Handgeschreven brief (verzoekschrift). 18 augustus 1944. [Stempel/Aantekening linksboven:]
№ 30/7/1 M. 1944
18/8
[onleesbare initialen]

[Rechtsboven:]
Amsterdam 18 Aug 1944

Zeer Wel. Heer daar ik maandag
op uw kantoor was voor het
aanvragen van een standplaats
deelden zij mij mede dat ik
een schriftelijk verzoek moest
indienen. Ik heb 8 Maart 1943
een voorkeurkaart No 173 van
uw bureau gekregen. daarna heb
ik nog een legitimatiekaart
gekregen die is uitgereikt 10/10 1943
en gemerkt 173. en met Artikel
koek en gebak dag toen heb ik
half Februari 44 een oproep van
uw bureau gehad voor het
aanvaarden van een vaste stand
plaats op het Waterlooplein
dag toen lag ik in het gast
huis en mijn oude lui waren in
die tijd verhuisd dus hoe-
doende heb ik nooit die op
roep ontvangen. Toen ik uit
het ziekenhuis gekomen ben
ben ik in Maart opnieuw op
uw bureau geweest doch toen
was ik te laat voor die stand
plaats en hebben zij mijn 202 * Taal en handschrift: Het document is geschreven in een duidelijk leesbaar, enigszins formeel Nederlands uit de jaren '40. De schrijver hanteert een eerbiedige toon ("Zeer Wel. Heer").
* Inhoud: De briefschrijver legt uit waarom hij/zij een eerdere oproep voor een vaste marktplaats op het Waterlooplein heeft gemist. De redenen zijn medisch (verblijf in het "gasthuis" of ziekenhuis) en logistiek (verhuizing van de ouders). Er wordt specifiek gerefereerd aan administratieve bewijzen zoals een "voorkeurkaart" en een "legitimatiekaart" uit 1943.
* Sectie: De brief is gericht aan het bureau van Marktwezen (te herkennen aan de 'M' in het stempel). De handel betreft "koek en gebak".
* Status: De brief breekt af aan het einde van de pagina bij het getal "202" (mogelijk een verwijzing naar een dossiernummer of een vervolg op de achterzijde). Dit document is geschreven in augustus 1944, een cruciale periode in de geschiedenis van Amsterdam tijdens de Duitse bezetting (slechts enkele weken voor Dolle Dinsdag). Het Waterlooplein, van oudsher de kern van de Joodse markt, was op dat moment ingrijpend veranderd doordat de Joodse bevolking was weggevoerd. De markt werd echter voortgezet door niet-Joodse handelaren onder strikt toezicht van de gemeente en de bezetter. De bureaucratie rondom marktvergunningen en standplaatsen bleef, zoals uit deze brief blijkt, tot diep in de oorlog functioneren. De schaarste aan goederen en de noodzaak om in het levensonderhoud te voorzien maakten een officiële standplaats voor de handel in levensmiddelen (zoals koek en gebak) zeer waardevol.