Ambtelijk advies / Interne correspondentie. 17 juli 1939. Waarschijnlijk een marktmeester of opzichter (ondertekend door Van der Werff of vergelijkbaar). No 76/12/1 M 1939 5/7

Aan den Inspecteur
v/h Marktwezen
alhier.

Wat het verzoek van J. Kaaimolen betreft diene het
volgende. Kaaimolen is inderdaad moeilijk ter-
been. Maar dat is hij niet van vandaag of gisteren.
Ik ken Kaaimolen al gedurende 14 jaar, en
is hij nog nooit anders geweest.
Dat hij nu moeilijkheden ondervind met een
vaste plaats, komt, dat hij zich nooit hiervoor heeft
opgegeven. Hij zal nu zijn beurt af moeten
wachten. Hij krijgt des Zaterdags altijd een
plaats, alleen moet hij dan wat langer wachten.
Ik adviseer u dan ook, hem zijn verzoek niet
toe te staan.

17-7-’39
[Handtekening: Van der Werff] * Inhoud: De schrijver adviseert de Inspecteur van het Marktwezen om een verzoek van een zekere heer J. Kaaimolen af te wijzen. Kaaimolen heeft blijkbaar gevraagd om een vaste marktplaats vanwege zijn fysieke beperking ("moeilijk terbeen").
* Argumentatie: De schrijver voert twee argumenten aan voor de afwijzing. Ten eerste stelt hij dat de handicap van Kaaimolen niet nieuw is; hij kent de man al 14 jaar en de situatie is ongewijzigd. Ten tweede stelt hij dat Kaaimolen zelf nalatig is geweest door zich nooit eerder officieel aan te melden voor een vaste plek.
* Toon: De toon is zakelijk en nogal onverbiddelijk. Er is weinig empathie voor de fysieke gesteldheid van de aanvrager; het feit dat hij al 14 jaar slecht ter been is, wordt juist gebruikt als argument om geen uitzondering te maken. Het woord "niet" is onderstreept voor extra nadruk op het negatieve advies.
* Taalgebruik: Typisch voor de vroege 20e eeuw, met gebruik van de naamval in "Aan den Inspecteur" en archaïsche vormen zoals "diene het volgende" en "des Zaterdags". * Historische periode: Dit document dateert van juli 1939, vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Nederland verkeerde in de laatste fase van de economische crisis van de jaren '30.
* Sociaal-economisch: De markt was in die tijd een essentiële bron van inkomsten en voedselvoorziening. Een "vaste plaats" op de markt was zeer gewild omdat het zekerheid bood; marktkooplieden zonder vaste plek (vaak "meelopers" genoemd) moesten elke marktdag afwachten of er een plek vrijkwam, wat gepaard ging met onzekerheid en lange wachttijden.
* Zorg en Toegankelijkheid: In 1939 bestonden er nog geen moderne wetten voor de rechten van mensen met een beperking (zoals de huidige Wmo of UN-verdrag). De marktmeester hanteerde strikt de bureaucratische regels van de wachtlijst, ongeacht de fysieke conditie van de aanvrager. Het document geeft een inkijkje in de ambtelijke hardheid van die tijd.