Ambtelijke notitie / handgeschreven memo. Waarschijnlijk een ambtenaar of opzichter van het marktwezen (ondertekend met een naam die leest als 'Nieuwenhuijs'). De Inspecteur van het Marktwezen, alhier (Amsterdam). No 20/114/1 1939 22/9

Aan den Inspecteur
v/h Marktwezen
alhier.

Wat het verzoek van L. Knoop betreft
diene het volgende.
Knoop heeft nooit de markt bezocht.
Nu hij tot de ontdekking komt dat hij een
VKK had moeten afhalen krijgt hij op eens
behoefte de markt te moeten bezoeken.
Gezien het voor jaren reserveeren van
marktplaatsen van gesteunden kooplieden,
lijkt het mij niet gewenscht hem zijn
verzoek toe te staan.

20-9-’39
[Handtekening: Nieuwenhuijs] * Kernboodschap: De schrijver adviseert negatief over een verzoek van ene L. Knoop. De reden is dat Knoop voorheen nooit interesse toonde in de markt, maar nu hij ontdekt heeft dat hij een bepaald document (VKK) had moeten ophalen, hij plotseling wel een marktplaats wil.
* Terminologie:
* VKK: Dit staat waarschijnlijk voor Vergunningskaart voor de Kleine Koophandel. Dit was een officieel bewijs dat men gerechtigd was om handel te drijven.
* Gesteunden kooplieden: Dit verwijst naar kooplieden die in de crisistijd van de jaren '30 een vorm van steun (sociale bijstand) ontvingen. Voor hen werden vaak marktplaatsen gereserveerd om hen in staat te stellen een inkomen te genereren.
* Toon: De toon is ambtelijk en streng. Er klinkt een zekere argwaan door over de plotselinge intenties van de aanvrager. Dit document stamt uit september 1939, een turbulente tijd waarin de Tweede Wereldoorlog net was uitgebroken (hoewel Nederland nog neutraal was). De economische nasleep van de crisis van de jaren '30 was nog steeds voelbaar, wat de verwijzing naar "gesteunden kooplieden" verklaart. Het Marktwezen (onderdeel van de gemeente, waarschijnlijk Amsterdam gezien de archiefstijl) hanteerde een strikt beleid bij het toewijzen van de schaarse en gewilde marktplaatsen. Het systeem was bedoeld om actieve handelaren en zij die financieel afhankelijk waren van de markt te beschermen tegen "gelukszoekers" of mensen die enkel voor de papieren een plek opeisten.