Ambtelijk advies/notitie (intern memorandum). Onleesbaar (mogelijk een ambtenaar of inspecteur van de marktdienst). [Linksboven:]
no 20/116/1 m 1939 $^{20}/_9$

[Rechtsboven:]
Den Heer Inspecteur
v/h Marktwezen
alhier.

[Midden:]
Wat het verzoek van G.W. Zandvoort
sollic: no 568 betreft, ziehier het volgende:
Zandvoort heeft zich zooals ieder
ander koopman in laten schrijven op de
sollicitantenlijst.
Hij maakt nu geregeld zelf gebruik
van de markt, ~~en is ter~~ M. i. kan
zijn verzoek om hulp toegestaan
worden.

[Onder:]
6-10-’39 [Handtekening/Paraaf]

[Voetnoot:]
G.M. Svesting geboren 23-12-1911.
wonende Marnixgracht 53
heeft geen rentekaart, was ook niet voor geplakt. [Paraaf] * Kernboodschap: De schrijver adviseert de Inspecteur van het Marktwezen om het verzoek van G.W. Zandvoort (sollicitant nr. 568) in te willigen. Zandvoort is reeds actief als koopman op de markt en volgt de officiële procedures.
* Terminologie:
* "M. i.": Afkorting voor "Mijns inziens".
* "Sollicitantenlijst": Een officiële wachtlijst voor marktkooplieden om een vaste standplaats of specifieke rechten te verkrijgen.
* "Hulp": In deze context waarschijnlijk een verzoek om een assistent of 'hulp in de kraam' te mogen aanstellen.
* Administratieve details: De voetnoot onderaan lijkt betrekking te hebben op de beoogde "hulp", een zekere G.M. Svesting. Er wordt opgemerkt dat deze persoon geen "rentekaart" heeft en dat er "niet voor geplakt" is. Dit verwijst naar het toenmalige sociale zekerheidsstelsel (de Invaliditeits- en Ouderdomswet), waarbij werkgevers zegels op een kaart moesten plakken voor de pensioenopbouw van hun werknemers. Het ontbreken hiervan was een administratieve onregelmatigheid. * Historische periode: De brief is gedateerd op 6 oktober 1939. Dit is een maand na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, maar nog vóór de Duitse inval in Nederland (mei 1940). Het dagelijks leven en de bureaucratie in de Nederlandse steden functioneerden op dat moment nog grotendeels normaal.
* Locatie: Hoewel de stad niet expliciet wordt genoemd, wijst de term "Marktwezen" in combinatie met straatnamen zoals de "Marnixgracht" (mogelijk bedoeld als Marnixkade of Marnixstraat) sterk in de richting van Amsterdam.
* Marktregulering: In de jaren '30 was de handel op de Amsterdamse markten streng gereguleerd door de gemeente. Kooplieden moesten voor alles toestemming vragen: van de standplaats zelf tot het aannemen van personeel of familieleden als hulp. Dit document illustreert de nauwgezette, ambtelijke controle op deze sector.