Officiële brief/rapportage betreffende voedsellevering. 19 juni 1944. Marktwezen-Amsterdam. Geneesheer-Directeur van de Nederlands Hervormde Diaconessen Inrichting, Overtoom 283, Amsterdam. MARKTWEZEN-AMSTERDAM.

No. 46a/19/50M.SV.

Amsterdam, 19 Juni 1944.

Aan den Heer Geneesheer Directeur
van de Ned.Herv.Diaconessen Inr.,

Overtoom 283,

Amsterdam-West. wijk 21

Hiermede bericht ik U, dat in de week van
12 Juni t/m 17 Juni 1944 op de Vischmarkt al-
hier aan Uw leverancier Glastra
ten behoeve van Uw inrichting is afgeleverd:

Maandag:
Dinsdag:
Woensdag:
Donderdag:
Vrijdag: 15 pond blei
Zaterdag:

Voortaan zal U wekelijks een dergelijke opgave
worden gezonden, U gelieve mij, indien mogelijk per
omgaande, Uw opmerkingen hieromtrent te doen toekomen
ook indien de levering accoord is.

De Directeur,
[Handtekening: Kiebugh]

[Paraaf: GW]

Marktw.HK.
2-5-1944 RP.
No. 259.

[Handgeschreven links onderaan: rec.] Dit document is een administratieve kennisgeving van de gemeente Amsterdam (Marktwezen) aan een zorginstelling tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het betreft de registratie van voedseldistributie, specifiek de levering van vis via de centrale vismarkt aan een aangewezen tussenpersoon (leverancier Glastra).

Opvallend is de geringe hoeveelheid voedsel: in een hele week is er slechts 15 pond "blei" (een zoetwatervis, kolblei) geleverd voor de gehele inrichting. De brief kondigt aan dat dit voortaan wekelijks gerapporteerd zal worden en vraagt om bevestiging van ontvangst, wat wijst op een strikte bureaucratische controle op de schaarse voedselvoorraden in de laatste oorlogsjaren. De spelling ("Vischmarkt") en de wijkindeling ("wijk 21") zijn typerend voor die periode. De datum, juni 1944, is cruciaal. Hoewel de geallieerden net geland waren in Normandië (D-Day), was Nederland nog volledig bezet en kampte het met toenemende tekorten. Voedsel was streng gerantsoeneerd. Instellingen zoals de Diaconessen-inrichting (een ziekenhuis aan de Overtoom) waren voor hun bevoorrading afhankelijk van toewijzingen door officiële instanties zoals het Marktwezen.

Vis was vaak een van de weinige beschikbare eiwitbronnen wanneer vlees schaars was, hoewel "blei" destijds als minderwaardige vis werd beschouwd. De nauwgezette documentatie van zelfs kleine hoeveelheden illustreert de ernst van de voedselschaarste en de noodzaak voor de bezetter en het lokale bestuur om elke gram voedsel te verantwoorden om zwarte handel tegen te gaan en de distributie (hoe schraal ook) in stand te houden.