Handgeschreven memo of conceptbrief. Mevr -

Uitgaande van het principe dat de toewijzing
a.h.w. vastzit aan een persoon, is het logisch dat
bij uitzending naar Duitschland de toewijzing vervalt
en derhalve niet overdraagbaar is aan de achterblijvende
vrouw. ~~[Ik heb dit gisteren reeds met den heer S...]~~

Geheel anders echter ligt de zaak bij Mevrouw Dr Sluith.
In haar werden indertijd bewust eenige personen met
hunne toewijzingen vereenigd.
Thans dwingen haar de economische omstandigheden
als b.v. te weinig vleesch om een derde winkel te houden en
te weinig goede werkkrachten wegens uitzending naar D.
de winkelzaken te concentreeren..
De distributie van de visch [vleesch?] wordt door deze concentratie
niet bemoeilijkt aangezien hierbij betrokken zijn een
tot voor de zaken in goede buurten ^die gevoeglijk weg kunnen^
staan n.l. de vleeschbestellers op de W.P. weg waar
in die buurt (W.P. kwartier) er meer dan voldoende
zijn n.l. op de W.P. weg reeds 3 - en op de Kon. weg 1.
en P.C. Hooft ook 1. - Hoewel de Distributie
niet in het gedrang wordt gebracht De tekst behandelt een specifiek probleem binnen het distributiestelsel tijdens de bezettingsjaren. De kernvraag is of een toewijzing (het recht om bepaalde goederen te verkopen of te betrekken) persoonsgebonden is of aan een bedrijf verbonden kan blijven.

De schrijver stelt dat normaal gesproken een toewijzing vervalt als de houder naar Duitsland wordt gestuurd. Er wordt echter een uitzondering bepleit voor een zekere Mevrouw Dr. Sluith. Zij wil haar bedrijfsactiviteiten concentreren door een van haar drie winkels te sluiten. Dit is noodzakelijk vanwege de schaarste aan vlees en het tekort aan personeel (dat is opgeroepen voor de Arbeidseinsatz). De schrijver voert aan dat de consument hier niet onder lijdt, omdat er in de Willemsparkbuurt (Amsterdam-Zuid) voldoende alternatieve vleeswinkels zijn. Dit document illustreert de bureaucratische complexiteit en de economische druk op de Nederlandse middenstand tijdens de Tweede Wereldoorlog.
* Distributie: Vanaf 1939 was in Nederland een systeem van distributiebonnen van kracht om de schaarse levensmiddelen eerlijk te verdelen.
* Arbeidseinsatz: De "uitzending naar D." verwijst naar de gedwongen tewerkstelling van Nederlandse mannen in de Duitse oorlogsindustrie. Dit veroorzaakte grote personeelstekorten in eigen land.
* Geografie: De genoemde locaties (Willemsparkweg, Koninginneweg, P.C. Hooftstraat) bevinden zich in de welgestelde wijken van Amsterdam. De aanwezigheid van relatief veel winkels in dit gebied ("reeds 3", "ook 1") wordt gebruikt als argument om de concentratie van de zaak van Mevr. Sluith te rechtvaardigen.