Handgeschreven ambtelijke notitie/conceptbrief. Verwijst naar correspondentie van 1 juni en een besluit van 14 juni (waarschijnlijk 1943, gezien het rode archiefnummer). onderwerp.
Faen. Wed. Heldert-
Kortlever 416/43/9

p/ Bedrijfschap Visschprod.

N.a.v. Uw brief d.d. 1 Juni j.l. no.
1203g / A2 / Mi. bericht ik U, dat adressante
zich met haar verzoek reeds meermalen
tot mijn dienst heeft gewend en laatstelijk
ook tot het Gemeentebestuur, alhier. Op 14
Juni j.l. is op haar verzoek door het Gemeente-
bestuur, in overleg met mijn dienst, opnieuw
afwijzend beschikt. De echtgenoot van
adressante was nl. voor zijn overlijden ongeveer
een jaar niet meer in den vischhandel
werkzaam; adressante zelf is nimmer in
dien handel werkzaam geweest. Aan de
gestelde eischen tot het in aanmerking komen * Inhoud: De schrijver reageert op een brief van het Bedrijfschap over een verzoek van een weduwe (mevrouw Heldert-Kortlever). Zij heeft herhaaldelijk geprobeerd toestemming of een vergunning te krijgen voor activiteiten in de vishandel. Het Gemeentebestuur heeft dit verzoek, na overleg met de betreffende dienst, op 14 juni definitief afgewezen.
* Argumentatie: De afwijzing rust op twee gronden:
1. Haar overleden echtgenoot was al ongeveer een jaar vóór zijn overlijden niet meer werkzaam in de vishandel.
2. De weduwe zelf heeft nooit in deze branche gewerkt.
Hierdoor voldoet zij niet aan de gestelde criteria om voor een vergunning of toewijzing in aanmerking te komen.
* Schrift: Een vlot, zakelijk handschrift in inkt, met typische afkortingen voor die tijd zoals "j.l." (jongstleden) en "nl." (namelijk). Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting (gezien het jaartal '43 in de rode archiefcode). In deze tijd was de economie in Nederland sterk gereguleerd via 'Bedrijfschappen'. Er was sprake van een distributiesysteem en een streng vergunningenbeleid om de handel te controleren. Voor weduwen was het vaak essentieel om het bedrijf van hun man voort te zetten voor hun levensonderhoud, maar de autoriteiten hanteerden strikte regels over 'vaksbekwaamheid' en continuïteit van de bedrijfsvoering om 'wildgroei' of zwarte handel te voorkomen. De weduwe in deze kwestie wordt hier het slachtoffer van de starre bureaucratische regels.