Ambtelijk verslag of adviesnota (handgeschreven). (De tekst wordt letterlijk gevolgd, inclusief doorhalingen en toevoegingen.)

In de eerste plaats was Helsloot op het tijdstip van zijn overlijden niet meer in de vischverreeling; sedert ongeveer een jaar werkte hij bij een patroon en nam hij zijn toewijzing niet in ontvangst (~~dit men kan echter zeggen dat men hem dit als een eer moet aanrekenen~~)

Ten tweede is de Weduwe Helsloot nimmer in den vischhandel werkzaam geweest en ten slotte is zij niet in staat om persoonlijk de haar toegewezen visch te verkoopen, omdat zij niet uit haar huishouding kan worden gemist.

De Heer Rammers deelde namens den Vakgroep mede, dat de omstandigheden van de Weduwe wel van zeer treurigen aard waren en dat hij persoonlijk gaarne bereid zou zijn om eraan mede te werken, dat het gezin wordt geholpen. Rammers gaf echter toe, dat de antecedenten van de Wed. Helsloot zoodanig waren, dat de Centrale Erkenningscommissie reeds waarschijnlijk niet zou kunnen besluiten, om haar een erkenning als kleinhandelaarster in visch te verleenen.

Op grond van het bovenstaande

[In de linkermarge:]
meenen wij U in overweging te moeten geven op het onverhoopte verzoek afwijzend te beschikken. Dit document is een ambtelijk advies over een verzoek tot erkenning in de vishandel. Er worden drie hoofdredenen aangevoerd om het verzoek af te wijzen:
1. Gebrek aan continuïteit: De overleden echtgenoot was al een jaar niet meer zelfstandig actief in de visdistributie.
2. Gebrek aan ervaring: De weduwe heeft nooit in de vishandel gewerkt.
3. Praktische bezwaren: Haar huishoudelijke taken beletten haar om zelf de vis te verkopen.

Daarnaast wordt melding gemaakt van de "treurige" persoonlijke omstandigheden van de weduwe, maar ook van negatieve "antecedenten" (haar achtergrond of reputatie), wat een doorslaggevende rol lijkt te spelen bij de verwachte afwijzing door de Centrale Erkenningscommissie. De conclusie in de marge is dan ook negatief: de ambtenaar adviseert het verzoek af te wijzen. De terminologie ("vischverreeling", "Centrale Erkenningscommissie") duidt op een periode van sterke marktregulering in Nederland, waarschijnlijk tijdens of kort na de Tweede Wereldoorlog (de periode van de distributie en wederopbouw). In deze tijd was het drijven van handel strikt gebonden aan vergunningen en erkenningen om de schaarse goederen eerlijk te verdelen en malafide handel tegen te gaan. Het document illustreert de spanning tussen de menselijke maat (de "treurige omstandigheden") en de strikte bureaucratische handhaving van regels en antecedentenonderzoek.