Handgeschreven memo of verzoekschrift. 28 maart 1944. Vischtoewijzing A’dam, 28/3 1944
Th. A. Helsloot W. G. H. [in rood kader: bespreken met Hammers]

Hiermede hebben de
ondergetekenden de eer
voor het volgende Uw aan-
dacht te vragen.
De kleinhandelaar in
visch Th. A. Helsloot,
wonende C. Reijniersz-
str. 89 I, verkoopplaats
A. Cuypstraat heeft ge-
durende ongeveer een jaar zijn
toewijzingen niet in ont-
vangst genomen, omdat
hij bij een particuliere
onderneming in lossen
dienst heeft gewerkt.
Helsloot ligt thans
ernstig ziek in het W.G.
en zijn gezin, vrouw
met 10 kinderen, ont-
vangt geen zieken-geld
omdat H. niet sociaal was
verzekerd. * Onderwerp: Het document betreft een verzoek om hulp of herstel van de vis-toewijzing voor een Amsterdamse marktkoopman die in grote financiële nood verkeert.
* Situatie: Th. A. Helsloot, een visboer op de Albert Cuypmarkt, had zijn officiële vis-toewijzing (het recht om vis in te kopen voor de verkoop) een jaar lang niet gebruikt omdat hij ander tijdelijk werk had aangenomen.
* Urgentie: Ten tijde van het schrijven ligt Helsloot ernstig ziek in het Wilhelmina Gasthuis (W.G.). Vanwege zijn status als "losse" werknemer was hij niet sociaal verzekerd en ontving hij geen ziektewetuitkering. De situatie is nijpend aangezien hij een gezin van twaalf personen (vrouw en tien kinderen) moet onderhouden zonder inkomen.
* Ambtelijke notitie: De rode aantekening "bespreken met Hammers" wijst erop dat de zaak werd geëscaleerd naar het hoofd van de relevante afdeling, vermoedelijk om te zien of er een uitzondering gemaakt kon worden voor de vis-toewijzing als vorm van sociale steun. Dit document stamt uit maart 1944, de late fase van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de schaarste aan voedsel en middelen enorm. Alles werd gereguleerd via toewijzingen en distributiebonnen. Voor een kleine zelfstandige zoals een visboer was het behoud van een 'toewijzing' essentieel voor het voortbestaan van zijn bedrijf.

De tekst illustreert de precaire positie van de arbeidersklasse en kleine middenstanders in oorlogstijd: het ontbreken van een sociaal vangnet gecombineerd met ziekte en een groot gezin leidde onmiddellijk tot bittere armoede. Het Wilhelmina Gasthuis (W.G.) was destijds een van de belangrijkste ziekenhuizen in Amsterdam voor de minderbedeelden. De verwijzing naar "Hammers" koppelt dit document aan het Amsterdamse distributie-apparaat, waar dr. Hammers een sleutelfiguur was in de voedselvoorziening van de stad.