Getypte pagina uit een rapport, adviesbrief of beleidsnota (gemerkt als pagina 4). Ongedateerd, maar op basis van spelling en terminologie ("Vakgroep") te dateren in de vroege jaren '40 (Tweede Wereldoorlog). - 4 -

kan liggen, moet vóór alles de aandacht erop worden ge-
vestigd, dat hier dezelfde toestand [doorgehaald: xxxxxxxxxx] in den
vischhandel optreedt als is geschetst in het laatste ge-
deelte van hetgeen onder a is behandeld.
Het wil ondergeteekenden voorkomen, dat deze
weg niet ingeslagen moet worden. De moeilijkheden zullen
naar korte of lange tijd, dat een zoodanige regeling zou
worden toegepast niet meer te overzien zijn. Wat al
klachten zullen er niet worden vernomen van de andere
in den vischhandel werkzaam, die ziende, dat bepaalde per-
sonen meer toewijzingen zullen ontvangen wel bij hoog en
laag zullen beweren en staande houden, dat zij ook kunnen
bewijzen, dat de toewijzing waarom het [doorgehaald: xxxx] hier gaat,
niet aan het bedoelde gezin ten goede komt. Indien hierbij
zich nu nog voor doet, dat in het gezin waarvoor de toe-
wijzing door een buiten het gezin wonend kind wordt ver-
kocht in goede financieele welstand leeft, doordat een of
meer kinderen uit anderen hoofde een behoorlijk inkomen
hebben, dan schijnt het wel bij voorbaat hopeloos te zijn
aannemelijk te achtte, dat de toewijzing dit gezin nog
ten goede komt en niet [doorgehaald: xxxxxxxxxxxx] het gezin van het
kind, dat de toewijzing verkoopt. Indien er plaats is om
in dezen iets te overwegen dan zouden ondergeteekenden voor
alles er bij U op willen aandringen vooral niet verder te
gaan dan een regeling te treffen, waarbij mogelijk zal
zijn bij overlijden van een kostwinner of kostwinster de
toewijzing over te schrijven op een inwonend gezinslid,
dat krachtens de voorschriften van de Vakgroep enz. .......
aan den vischhandel [doorgehaald: xxxx] mag deelnemen. Ingeval dit lid
het gezin verlaat kan de toewijzing op een ander daarvoor
in aanmerking komend gezinslid overgeschreven worden. Het
uittreden gezinslid kan, zoo een nader te bepalen tijd in
den vischhandel voor het gezin als kostwinner is opgetreden
en het zich als zelfstandige in den vischhandel wil
vestigen een toewijzing krijgen, welker grootte nog nader kan
worden bepaald.
Indien de weduwe een vischhandel drijft en zij
noch eenig ander gezinslid in staat is, de toewijzing te
verkoopen dan kan zij iemand, die in den vischhandel werk-
zaam is en zelf geen toewijzing heeft in dienst nemen om
haar toewijzing te verkoopen.
De toewijzing zal overigens niet overgeschreven
kunnen worden noch kunnen worden verkocht door iemand, De tekst is een kritisch advies over het toewijzingsbeleid in de vishandel. De opstellers ("ondergeteekenden") waarschuwen voor een specifieke koers ("deze weg") die volgens hen tot onvoorziene moeilijkheden en scheve gezichten in de sector zal leiden.

De kernpunten zijn:
1. Vrees voor onrechtvaardigheid: Er wordt gewaarschuwd dat andere handelaren zullen klagen als bepaalde personen extra toewijzingen krijgen, vooral als deze toewijzingen niet direct bijdragen aan het levensonderhoud van het beoogde gezin.
2. Misbruik door familieleden: Het document beschrijft een scenario waarbij een kind dat niet meer thuis woont de toewijzing van het gezin verkoopt, terwijl dat gezin al over voldoende middelen beschikt. Dit wordt als onwenselijk beschouwd.
3. Voorstel voor overerving: De schrijvers stellen voor om toewijzingen enkel overdraagbaar te maken op inwonende gezinsleden na het overlijden van een kostwinner, mits zij voldoen aan de eisen van de "Vakgroep".
4. Positie van weduwen: Er wordt een specifieke voorziening voorgesteld voor weduwen die zelf de handel niet kunnen drijven; zij zouden iemand in dienst mogen nemen om de toewijzing namens hen te exploiteren (hier "verkoopen" genoemd in de zin van de handel drijven/uitventen). Het gebruik van de term "Vakgroep" is een sterke aanwijzing dat dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De bezetter voerde een corporatistisch stelsel in waarbij bedrijven verplicht waren aangesloten bij vakgroepen (onderdeel van de Organisatie van het Bedrijfsleven).

In deze periode was er sprake van schaarste en distributie. Een "toewijzing" was essentieel om legaal vis te mogen inkopen en verhandelen. Het document laat de ambtelijke worsteling zien om de schaarse handelsrechten eerlijk te verdelen en te voorkomen dat vergunningen een handelswaar op zich werden zonder dat er daadwerkelijk in de eerste levensbehoeften van nabestaanden werd voorzien. De tekst getuigt van de strikte regulering van de economie tijdens de oorlogsjaren.