Ambbtelijk advies of rapport (pagina 3 van een groter geheel). - 3 -

op de dagmarkt visch wordt gekocht en verkocht zonder,
dat de kooper e.q. verkooper over een toewijzing be-
schikt. Hier is slechts van een geval uitgegaan. Zou
een zoodanige regeling in het leven worden geroepen, dan
zouden allengs meer gevallen daaronder vallen waardoor
een toestand zou ontstaaan [omcirkeld] op de visch- en dagmarkten,
waar-bij personen met een toewijzing op naam en op naam
van een ander aan de handel zouden deelnemen, hetwelk
tot eenverwarde toestand zouleiden. Voor alles is ^in^ deze
regeling overzichtelijkheid geboden wil controle mogelijk
zijn. Wij dienen wat het tweede gedeelte van de eerste
vraag betreft nog Uw aandacht te vestigen op de volgende
kwestie, welke vrij zeker zal rijsen, wanneer het in-
wonend kind, waarop aanvankelijk de toewijzing stond het
gezin verlaat en hij zich zelfstandig wil gaan vestigen.
Zooals hierboven reeds opgemerkt zal de be-
treffende toewijzing als-dan moeten overgaan op een
eventueel daarvoor in aanmerkingkomend ander inwonend
gezinslid, dan wel de weduwe. Het kind, dat het huis ver-
laat mist daarmede detoewijzing en tevens het eenige
middel voor hem om zich als zelfstandige te kunnen
vestigen. Het is in de practijk wel nauwelijks door te
voeren om ^om aan^ bij aandrang van die zijde twijfelachtig te
blijven, uit het gezin vertrekkend kind geen toewijzing
mee te geven. Vooral als hij reeds jaren lang als kost-
winner was opgetreden. Op dit welhaast onvermijdelijk ge-
volg moet wel bij voorbaat de aandacht gevestigd worden.
Wat betreft de tweede vraag onder b. gesteld mogen het
volgende worden opgemerkt.
Er wordt gevraagd de toewijzing voor de
weduwe te laten verkoopen door een kind, dat geen deel
meer uitmaakt van haar gezin. Hierbij kunnen zich twee
mogelijkheden voordoen, namelijk in het eenge geval, dat
het kind reeds in den vischhandel werkzaam is en naast
eigen toewijzing die van zijn moeder verkoopt en in het
andere geval, dat het den vischhandel [doorgehaald] terwille
van zijn moeder weer ter hand neemt. In beide gevallen
moet op geen andere gronden dan op die ^ten^ goede^n^ trouw
worden aangenomen, dat de verdienste,^ op de hierbedoelde
toewijzing genooten inderdaad de moeder ten goede komt,
Afgezien van dat de vaststelling daarvan vrijwel slechts
mogelijk zal zijn door een geregeld gezinsonderzoek,
hetgeen wel allerminst op den weg van het Gemeentebestuur Deze pagina uit een ambtelijk stuk behandelt de juridische en praktische complicaties bij het toekennen van marktvergunningen ("toewijzingen"). Er worden twee specifieke problemen besproken:

1. Gezinsverlating: Wat gebeurt er als een inwonend kind dat de vergunning feitelijk gebruikt, het ouderlijk huis verlaat? De tekst stelt dat het ontnemen van de vergunning aan het kind (dat vaak de kostwinner is) sociaal en praktisch onwenselijk is, ook al zou de vergunning volgens de regels bij het gezin (of de weduwe) moeten blijven.
2. Verkoop namens de weduwe: Kan een kind dat niet meer thuis woont, handelen op de vergunning van zijn moeder (de weduwe)? De schrijver merkt op dat dit alleen toegestaan zou moeten zijn als de inkomsten daadwerkelijk ten goede komen aan de moeder, maar waarschuwt dat controle hierop zeer moeilijk is zonder verregaande inbreuk op de persoonlijke levenssfeer (gezinsonderzoek). Het document stamt uit een tijd waarin de handel op markten strikt gereguleerd was via een stelsel van persoonlijke toewijzingen. Dit systeem was enerzijds bedoeld om de markt overzichtelijk en controleerbaar te houden, en anderzijds om het inkomen van kwetsbare groepen zoals weduwen te beschermen. De spanning tussen de letter van de wet (toewijzing is gebonden aan het huishouden) en de menselijke maat (het kind als feitelijke ondernemer en kostwinner) staat hier centraal. De gebruikte terminologie en spelling wijzen op de vroege naoorlogse periode in Nederland, waarin bureaucratische ordening van de economie nog zeer aanwezig was.