[Handgeschreven aantekeningen bovenaan:]
H. v. Duinhoven (?)
Is hier nog iets aan gedaan? 25/5 1937
Verzonden 19/3
[Rechtsboven:] M. de Waal (?)

46A/17/2 M.
n 2

VP/G.

18 Maart 1937.

Aanvoer van buitenlandsche
visch te Amsterdam.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen
A l h i e r .

Onder terugzending van de met Uw kantbrief d.d. 23 Februari jl. om advies ontvangen stukken no.875 L.M.1936 heb ik de eer U het navolgende te berichten.

De voornaamste argumenten van Z.Exc.den Minister van Handel, Nyverheid en Scheepvaart zyn: 1e) dat er by de huidige groote vraag naar zeevisch, waarschynlyk geen contingentsoverschotten van eenige beteekenis zullen voorkomen; 2) dat verstrekking van meer consenten aan Amsterdamsche importeurs geen zekerheid biedt, dat de visch inderdaad in Amsterdam zal worden verbruikt.

Hiertegen is niet veel in te brengen. Wel ware de moeilykheid sub 2 te ondervangen door consenten te verschaffen aan de Gemeente Amsterdam (de Vischmarkt). Alsdan bestaat vrywel absolute zekerheid, dat de visch, via den Gemeentelyken afslag, in Amsterdam wordt geconsumeerd. Het argument, dat de visch hier te lage pryzen opbrengt, zal dan blyken niet steekhoudend te zyn.

Ik moge aan Uw beter oordeel overlaten, of het aanbeveling verdient, dat het Gemeentebestuur zich, op grond van het bovenstaande, andermaal tot de Regeering wendt, teneinde consenten ten name van de Gemeente Amsterdam (de Vischmarkt) te verkrygen.

De Directeur,

--- * Kern van het document: De directeur adviseert de wethouder over de import van buitenlandse vis. De minister weigert extra importvergunningen (consenten) aan Amsterdamse handelaren, uit angst dat de vis elders wordt doorverkocht. De directeur stelt voor om de vergunningen direct aan de Gemeente Amsterdam (de Vischmarkt) te verlenen, zodat de aanvoer via de gemeentelijke afslag gegarandeerd in de stad blijft.
* Terminologie:
* Contingentsoverschotten: Restanten binnen een vastgestelde maximale importquota.
* Consenten: Officiële vergunningen of toestemmingen om goederen te importeren.
* Gemeentelyken afslag: De centrale marktplaats (veiling) beheerd door de stad.
* Schrijfstijl: Formeel-ambtelijk ("ik de eer U het navolgende te berichten", "aan Uw beter oordeel overlaten"). De spelling is conform de toenmalige norm (vóór de spellingwijzigingen van de jaren '40), herkenbaar aan woorden als "visch", "waarschynlyk" en "pryzen".

--- Dit document stamt uit de late jaren '30, een periode gekenmerkt door de naweeën van de Grote Depressie. Om de eigen economie te beschermen, hanteerde de Nederlandse overheid een systeem van contingentering (importquota). De minister van Handel, Nijverheid en Scheepvaart (destijds Henri Gelissen) was terughoudend met het verruimen van deze quota.

In Amsterdam was de voedselvoorziening een cruciale taak van het gemeentebestuur. Door vis direct via de gemeentelijke vismarkt te importeren, kon de stad niet alleen de lokale consumptie veiligstellen, maar ook prijsopdrijving door tussenhandelaren voorkomen. Het document illustreert de voortdurende onderhandeling tussen lokaal bestuur en de nationale regering over economische regulering in crisistijd. De handgeschreven krabbel bovenin suggereert een proces van opvolging en archivering in de maanden na verzending. M. de Waal Gemeente Amsterdam