Brief/Ambtelijk memorandum (doorslag van een getypt exemplaar). 6 oktober 1939. Waarschijnlijk een beheerder of directeur van de Vischmarkt (ondertekend door "Fr. Müller"). [Rechtsboven handgeschreven:] Fr. Müller

vP/HG.

46A/46/2 M.

6 October 1939.

Aanschaffing weegschaal
voor Vischmarkt.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Hiermede heb ik de eer U te berichten, dat de Vischmarkt voor het wegen van visch, die in den afslag per pond wordt verkocht, alleen beschikt over twee oude weegschalen, die nog afkomstig zijn van het bedrijf der Gemeentelijke Vischvoorziening en die een capaciteit van respectievelijk 15 en 30 kg. hebben. Ofschoon momenteel de aanvoer van visch slecht is, doet zich juist nu het gebrek aan een goede weegschaal ernstig gevoelen, omdat veel visch van rivieren en van het IJsselmeer wordt aangevoerd; onder andere zeer groote partijen (duizenden kilogrammen) snoekbaars enz., die in kavelingen van 40 pond moet worden verkocht. Terwijl ook in normale tijden, vooral bij den afslag van aal, het gebrek aan een weegschaal van voldoende capaciteit zich steeds doet gevoelen, is het den laatsten tijd zelfs noodig geweest om een weegschaal van een op de Vischmarkt gevestigden grossier te leenen, hetgeen mijns inziens zeer ongewenst is.

Ik stel U daarom voor goed te keuren, dat een weegschaal voor de Vischmarkt wordt gekocht. Daartoe biedt de Firma H.Glastra Rozengracht 115, aan te leveren: een in uitstekenden staat verkeerenden tweedehandsch schaal (fabrikaat Meyer en Kuntzel, Amsterdam) met een capaciteit van 50 kg., voor den halven prijs, namelijk voor ƒ 170,--. Onder mededeeling, dat bij het opmaken van de begrooting voor het dienstjaar De kern van dit schrijven is een verzoek om investeringsbudget voor de infrastructuur van de Amsterdamse vismarkt. De auteur voert drie argumenten aan:
1. Veroudering: De huidige apparatuur stamt nog uit de tijd van de 'Gemeentelijke Vischvoorziening' (een instelling uit de Eerste Wereldoorlog) en is technisch ontoereikend.
2. Capaciteitstekort: De huidige weegschalen (15 en 30 kg) zijn te klein voor de grote partijen riviervis en snoekbaars uit het IJsselmeer die in kavels van 40 pond (ca. 20 kg) worden verkocht.
3. Operationele noodzaak: De markt moet momenteel materiaal lenen van private grossiers, wat vanuit een toezichthoudende en zakelijke rol als ongewenst wordt beschouwd.

De voorgestelde oplossing is economisch verantwoord: de aanschaf van een tweedehands weegschaal van het gerenommeerde Amsterdamse fabrikaat Meyer en Kuntzel voor 170 gulden, wat de helft van de nieuwwaarde zou zijn. Het document dateert van oktober 1939, slechts een maand na de Duitse inval in Polen en het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Hoewel Nederland op dat moment nog neutraal was, heerste er al een staat van mobilisatie en was de distributie van levensmiddelen een prioriteit voor het stadsbestuur (vandaar de specifieke functie van de aangeschreven wethouder).

De verwijzing naar de 'Gemeentelijke Vischvoorziening' is historisch interessant; dit was een crisisorganisatie die tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) was opgericht om de visvoorziening voor de burgerij te waarborgen. Dat de weegschalen in 1939 daar nog van afkomstig waren, duidt op een aanzienlijke achterstand in het onderhoud van de marktfaciliteiten. De locatie van de leverancier op de Rozengracht 115 bevestigt dat het hier om Amsterdam gaat. De genoemde vissoorten (snoekbaars en aal) waren destijds belangrijke economische producten van het IJsselmeer, dat pas enkele jaren daarvoor (1932) was afgesloten.