Handgeschreven zakelijke brief/notitie.
Origineel
Handgeschreven zakelijke brief/notitie. 18 november 1939 (gebaseerd op archiefnotitie onderaan). Het komt heel weinig voor, dat
ik gepelde garnalen voor den afslag
krijg. Welke dagen of daar de beste
voor zijn, kan ik niet zeggen.
Ik kon denken dat de dagen Dinsdag,
Woensdag, Donderdag, Vrijdag en
Zaterdag elkaar niet zullen ont-
loopen, dus Kolster kan sturen
welke dag hij wil. behalve voor den
Maandag. De hoeveelheid weet ik
ook niet goed: wel is aan te bevelen
niet te veel te zenden. b.v. niet
meer dan 100 pond. en als het
kan in kistjes van 20 pond. -
dan kan ik het verder bekijken.
Wijst u er Kolster nogmaals op
dat hij voortaan de zendingen
franco moet afzenden. -
Hoogachtend
[Handtekening: J. de Haan]
Archiefnotities onderaan:
13
46A/54/2/I
18/11/39 [gevolgd door paraaf] * Onderwerp: Logistiek en instructies betreffende de aanvoer van gepelde garnalen voor de visafslag.
* Belangrijkste punten:
* De schrijver merkt op dat hij zelden gepelde garnalen voor de veiling ontvangt.
* Er wordt geadviseerd over de dagen van aanvoer: Dinsdag tot en met Zaterdag zijn gelijkwaardig, maar Maandag wordt afgeraden.
* Er wordt een limiet gesteld aan de hoeveelheid (maximaal 100 pond) en een voorkeur uitgesproken voor de verpakkingseenheid (kistjes van 20 pond).
* Er is een expliciete instructie voor een zekere 'Kolster' om zendingen 'franco' (portvrij/vrachtvrij) te versturen.
* Terminologie: "Den afslag" verwijst naar de visveiling. "Pond" verwijst naar de gewichtsmaat (destijds gebruikelijk 500 gram). "Franco" is een handelsterm die aangeeft dat de verzendkosten door de afzender betaald zijn. Dit document stamt uit november 1939, de vroege fase van de Tweede Wereldoorlog (de periode van de 'Schemeroorlog' voor Nederland, dat toen nog neutraal was). De brief geeft inzicht in de dagelijkse gang van zaken in de Nederlandse visserijsector en de logistiek rondom de visafslag. Het handmatige pellen van garnalen was destijds een belangrijke thuisindustrie in kustdorpen. De brief toont de zakelijke relatie tussen een handelaar of afslagsfunctionaris en een leverancier (Kolster), waarbij efficiëntie in gewicht en transportkosten (de 'franco' eis) centraal stond.