Handgeschreven correspondentie (briefje of kaart). Mijne Heeren vrijdag

    Waar ik de vorige week.

een waarschuwing van U ontving voor
het te weinig bezoeken van de markt
Alb. Cuypstraat. Deel ik U mede dat
ik door ziekte verhinderd was en hoop met
ingang van 6 Maart a.s weer als gewoon de
markt te bezoeken
Hoogachtend
Voorkeurskaart No 357. V. v. d. Luik In dit schrijven reageert een marktkoopman/-vrouw op een officiële berisping van de marktautoriteiten. De auteur heeft een waarschuwing ontvangen vanwege een te lage aanwezigheidsfrequentie op de Albert Cuypmarkt. Als rechtvaardiging wordt ziekte opgegeven. De schrijver geeft expliciet aan vanaf de eerstvolgende 6 maart de werkzaamheden weer volledig te zullen hervatten. Het handschrift is een vlot, enigszins gestileerd cursief dat typisch is voor de eerste helft van de 20e eeuw. De vermelding van het nummer van de voorkeurskaart onderstreept het formele karakter van de correspondentie binnen het administratieve systeem van de markt. De Albert Cuypmarkt, opgericht in 1905, kende een strikt regime van vergunningen en aanwezigheidsplicht. Kooplui met een 'voorkeurskaart' hadden het recht op een vaste standplaats, maar dit recht was verbonden aan de voorwaarde dat zij daadwerkelijk en regelmatig hun waar aanboden. Indien een koopman te vaak wegbleef zonder geldige reden, liep hij het risico zijn felbegeerde voorkeurspositie of standplaats te verliezen. Briefjes zoals deze dienden als bewijslast voor de marktmeesters om afwezigheid wegens overmacht (zoals ziekte) te administreren en de status van de marktkoopman te behouden.