Getypte zakelijke brief (waarschijnlijk een doorslag of kantoorversie). 8 februari 1939. De Directeur (vermoedelijk van een marktwezen of havenbedrijf). 22/2/2 M

extra

VP/G.

8 Februari 1939.

den Heer N.Eigenhuis,
Seringenstraat 9,
A a l s m e e r.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 11 Januari jl. bericht ik U, dat het daarin vervatte verzoek om U kwytschelding van betaling van voor Uw lichter "Jacoba" aan de Boom- en Bloemmarkt verschuldigd marktgeld te verleenen, niet voor inwilliging in aanmerking kan komen, omdat Uw lichter ook na de bedoelde vorstperiode aan de bedoelde markt is gebleven en zich momenteel nog aldaar bevindt. Uw schuld bedraagt tot heden f 5,25; ik maan U aan dit bedrag thans per omgaande te betalen.

De Directeur, * Kernboodschap: De brief is een formele afwijzing van een verzoek tot kwijtschelding van marktgeld.
* Argumentatie: De geadresseerde, de heer Eigenhuis, had om kwijtschelding gevraagd voor de ligplaats van zijn lichter (een type vrachtschip) genaamd "Jacoba". Hij beriep zich waarschijnlijk op een vorstperiode waarin het schip niet kon varen. De directeur wijst dit af omdat het schip ook na de vorstperiode is blijven liggen en op het moment van schrijven nog steeds aanwezig is.
* Financieel: Het openstaande bedrag is 5,25 gulden.
* Toon: De toon is formeel en dwingend. De term "ik maan U aan" en de eis tot betaling "per omgaande" (met de eerstvolgende post) duiden op een officiële incassoprocedure. Dit document stamt uit februari 1939, kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De locatie is Aalsmeer, een centrum voor de bloemen- en plantenhandel. De "Boom- en Bloemmarkt" was een belangrijke plek voor de aanvoer en verhandeling van deze goederen via het water. In die tijd was het vervoer per lichter over de Hollandse waterwegen nog zeer gebruikelijk. Streng winterweer kon het scheepvaartverkeer volledig stilleggen door ijsvorming, wat vaak leidde tot verzoeken aan de overheid voor coulance wat betreft havengelden of marktgeld. In dit specifieke geval oordeelde de instantie echter dat er sprake was van onterecht langer blijven liggen na het dooien. N. Eigenhuis Marktwezen