Ambtelijke notitie op een voorgedrukt formulierfragment (Alg. Zaken Model No. 14). 15 november 1939 t/m 28 november 1939. [Stempel linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. 20/119/3 1939 [handgeschreven over stempel]
DOORGEZONDEN: 15/11-'39

[Bovenaan midden]
heeft alleen plaats
op Lindengracht
Insp.

[Rechtsboven]
730

[Rood kader midden-boven]
3. / 28/11 9/4 M

[Centrale tekst linksmidden]
Tegen inwilliging van het verzoek van J. de Wolff om ook op de markten Westerstraat en Uilenburg pinda's te mogen bakken, bestaat geen bezwaar.

[Links verticaal bij centrale tekst]
Goed

[Onder centrale tekst]
Insp. Wolff
Nader rapport
Westerstraat of Uilenburg 15-11-34 [doorstreept, gecorrigeerd naar 15-11-39]
22-11-39
deli... [onleesbaar, mogelijk 'delivren']

[Rechterzijde midden]
Deze man heeft alleen voor Lindengr. verzocht, nu wil hij meer. Hoe zit dat? Bestaat hiertegen geen bezwaar?
15-11-39
WP [initialen]

[Onderste tekstblok]
Volgens mededeeling Insp. Wolff neemt hij geregeld losse plaatsen op de markten Westerstraat en Uilenburg. Wolff meende dat toestemming voor Lindengracht hem als het ware reeds op andere markten, het recht gaf op deze markten vaste plaatsen te bekomen.

Heeft deze man vaste plaatsen op Westerstr en Uilenburg? Waarom vroeg hij aanvankelijk niet om die vergunning? (zie vraag van 15 Nov. jl.)
21-11-39 WP [initialen]

[Onderkant links, gedrukte tekst]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-11.1937-4016 Dit document bevat een interne ambtelijke discussie over de vergunningaanvraag van J. de Wolff, een pindabakker op de Amsterdamse markten. De kern van de zaak is de overgang van 'losse plaatsen' naar een 'vaste plaats'.

1. Bureaucratische controle: Een hogere ambtenaar (WP) stelt kritische vragen bij de uitbreiding van de vergunning. Hij wil weten waarom de verzoeker niet meteen voor alle markten een aanvraag heeft ingediend.
2. Misverstand bij de burger: Uit de rapportage van Inspecteur Wolff blijkt dat de pindabakker in de veronderstelling verkeerde dat zijn vergunning voor de Lindengracht hem automatisch rechten gaf op andere markten waar hij al informeel (op losse plaatsen) werkte.
3. Besluitvorming: Ondanks de kritische vragen wordt er geconcludeerd dat er "geen bezwaar" is tegen het inwilligen van het verzoek voor de Westerstraat en Uilenburg. Het woord "Goed" in de kantlijn bevestigt de goedkeuring. Het document dateert uit november 1939, de periode van de 'Schemeroorlog'. Terwijl de Tweede Wereldoorlog in Europa al was uitgebroken, was Nederland nog neutraal en draaide de gemeentelijke bureaucratie op volle toeren.

De locaties (Lindengracht, Westerstraat en Uilenburg) waren vitale handelspunten in de Amsterdamse Jordaan en de oude Joodse buurt. Gezien de achternaam 'De Wolff' en de marktlocatie 'Uilenburg' is het zeer waarschijnlijk dat het hier gaat om een Joodse marktkoopman. Pindabakkers waren een iconisch onderdeel van het Amsterdamse straatbeeld; zij roosterden de pinda's ter plekke in kleine oventjes, wat een karakteristieke geur over de markt verspreidde. Dit document vormt een tastbaar bewijs van hoe de overheid grip hield op deze kleinschalige straathandel vlak voor de bezettingsjaren. J. de Wolff M. No Wolff (Inspecteur) Wolff blijkt (Inspecteur)