Ambtelijke notitie/bijblad van een dossier (Model No. 14, Algemene Zaken). [Stempel linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. 25/88/2 1941
DOORGEZONDEN: 11/7-'41.

[Handgeschreven tekst midden]
Tegen inwilliging van het verzoek van
M. Limmers, om zich enkele weken op zijn
plaats op de markt aan de Alb. Cuypstraat
te mogen laten assisteeren - niet vervan-
gen - door P. van Zon, geb 25-1-83, bestaat
m.i. geen bezwaar.

(Zie rapport Chef marktopzicht.)

15-7-41
deHaar [handtekening]

[Onderzijde handgeschreven]
Acc. modelbr. Assist. reg.
25/88/2 18/7/41 17/7 '41

[Voetnoot gedrukt]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016

[Rechtsboven handgeschreven]
643 Het document is een ambtelijk advies met betrekking tot het beheer van marktstandplaatsen in Amsterdam. Markthandelaar M. Limmers heeft een verzoek ingediend om tijdelijke assistentie te krijgen op zijn standplaats aan de Albert Cuypstraat. De ambtenaar die de notitie schrijft (waarschijnlijk de heer De Haar), adviseert positief ("geen bezwaar"), mits het expliciet gaat om assistentie en niet om vervanging. Dit onderscheid was juridisch en administratief van belang voor het behoud van de standplaatsvergunning.

Er wordt verwezen naar een rapport van de "Chef marktopzicht", wat aantoont dat dergelijke verzoeken eerst ter plaatse werden gecontroleerd alvorens de administratie een besluit nam. De diverse data (11, 15, 17 en 18 juli) illustreren de snelheid van de ambtelijke molen voor routinezaken in die periode. Deze correspondentie vindt plaats in juli 1941, ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De bureaucratie rondom de Amsterdamse markten was in deze periode uiterst strikt.

Hoewel dit specifieke document een reguliere administratieve handeling lijkt voor een vermoedelijk niet-Joodse koopman (gezien de goedkeuring zonder verdere complicaties in deze fase van de bezetting), vond dit plaats tegen de achtergrond van de toenemende uitsluiting van Joodse marktkooplieden. In 1941 werden de regels voor wie op de markt mocht staan steeds strenger gehandhaafd en werden Joodse Amsterdammers gaandeweg van de reguliere markten verbannen naar specifieke "Joodsche markten". De nadruk op het strikt persoonlijk gebonden zijn van de standplaats ("niet vervangen") was een instrument om de controle op de beroepsbevolking te maximaliseren. M. Limmers M. No P. van Zon