Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag op dun grijsblauw papier). 26 oktober 1942. De Directeur (vermoedelijk van de Marktwezen-dienst in Amsterdam). Den Heer H. Kater, 1e Geranstraat 2 II, Amsterdam-Oost. [Handgeschreven: Lohr(?)]

HG.

27/28/2 m.
26 October 1942.

den Heer H. Kater,
1e Geranstraat 2 II,
Amsterdam-Oost.
Wijk 18B.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 5 dezer deel ik U mede, dat aan het daarin vervatte verzoek niet kan worden voldaan. U dient steeds persoonlijk van Uw plaats op de markt Ten Katestraat gebruik te maken, daar deze anders niet meer zal worden toegekend.

De Directeur, De brief is een formele, ambtelijke afwijzing. De directeur van de betreffende dienst (waarschijnlijk Marktwezen) reageert op een verzoek van de heer H. Kater van 5 oktober 1942. Kater had blijkbaar gevraagd of hij zijn marktplaats op de Ten Katemarkt door iemand anders mocht laten bezetten of dat er een andere uitzondering kon worden gemaakt.

De toon is kortaf en dreigend: de ontvanger wordt gesommeerd "steeds persoonlijk" aanwezig te zijn, op straffe van het definitief verliezen van de marktvergunning. De aanduiding "Wijk 18B" verwijst naar de administratieve indeling van de stad of het marktwezen destijds. De datum van de brief, 26 oktober 1942, is cruciaal voor het begrijpen van de situatie. Nederland was bezet door nazi-Duitsland en de vervolging van de Joodse bevolking was in volle gang.

Uit historisch onderzoek (o.a. Joods Monument) blijkt dat de geadresseerde, Hartog Kater (geboren op 21 mei 1891), inderdaad op het adres 1e Geranstraat 2 II woonde. Hij was een Joodse marktkoopman. In de loop van 1941 en 1942 voerden de bezetters steeds strengere beperkingen in voor Joodse handelaren. Zij werden van reguliere markten verbannen of mochten alleen op specifieke 'Joodse markten' staan.

Het feit dat Hartog Kater in oktober 1942 een verzoek indient om niet persoonlijk op de Ten Katemarkt aanwezig te hoeven zijn, kan wijzen op verschillende zaken: hij was mogelijk ondergedoken, ziek, of hij probeerde zijn handel te redden terwijl de bewegingsvrijheid voor Joden extreem beperkt was (zoals de spertijd). De bureaucratische onverbiddelijkheid van de "Directeur" in deze brief is kenmerkend voor hoe Joodse burgers door officiële instanties werden behandeld: regels werden strikt toegepast om hen hun middelen van bestaan te ontnemen.

Hartog Kater werd later gedeporteerd en is op 28 februari 1943 vermoord in Auschwitz. H. Kater Marktwezen