Dienstbrief / Circulaire 15 april 1942 [Briefhoofd met wapen van Amsterdam]
Nº 100/12/1 M. 1942 16/4

Telefoon: 43321, 43130
Toestellen: 568, 569, 576
Verzoeke bij beantwoording datum en nummer van dezen brief te vermelden

No. 13^C/143 G.M.B.
Amsterdam, 15 April 1942.
Bijlagen: ....................

Gemeentelijk Materialenbureau
Oudezijds Achterburgwal 213 Amsterdam (Centrum)

Aan: Heeren Hoofden van Diensten en Bedrijven.

[Handgeschreven in de kantlijn:] mr. Th. Jonkman

Hierdoor verzoek ik U beleefd mij voor 22 April a.s. op te geven hoe groot de bij U aan- wezige geblokkeerde hoeveelheid verf in kg. bedroeg op 15 April j.l.

U gelieve deze opgave zooveel mogelijk te specificeeren naar soort zooals grondverf en dekverf voor binnen- en buitenwerk (droog en/of aangemaakt), menie, binnenlak, buitenlak, stopverf, plamuur, siccatief, oplosser, verdunner, enz. doch niet naar kleur.

WvA.
C.S. Stadhuis
A'dam, 4-'42.

Het Hoofd van het
Gemeentelijk Materialenbureau,
Ir. E. de Kruijff.

[Linksonder:]
Stadsdrukkerij Amsterdam
16055-8-41-1500

[Rechtsonder handgeschreven:] loo Deze brief is een ambtelijk schrijven van het Gemeentelijk Materialenbureau van Amsterdam, gericht aan de hoofden van de diverse gemeentelijke diensten. De kern van de boodschap is een verplichte inventarisatie van de voorraad verf en aanverwante artikelen (zoals menie en verdunner) per 15 april 1942.

Opvallend is de term "geblokkeerde hoeveelheid". Dit duidt erop dat deze goederen onder de distributieregelingen van de bezetter vielen en niet vrij verhandelbaar of bruikbaar waren. De gevraagde specificatie is technisch van aard (chemische samenstelling en toepassing); esthetische kenmerken (kleur) zijn voor de inventarisatie niet relevant. De ondertekenaar, Ir. E. de Kruijff, was een hooggeplaatste ambtenaar binnen de Amsterdamse bureaucratie tijdens de oorlogsjaren. Het document dateert uit april 1942, een periode in de Tweede Wereldoorlog waarin de schaarste aan grondstoffen in het bezette Nederland nijpend begon te worden. De Duitse bezetter voerde een strikt regime van distributie en vordering in om materialen te reserveren voor de eigen (oorlogs)industrie.

Het Gemeentelijk Materialenbureau speelde een centrale rol in het beheren van de resterende voorraden voor de stad Amsterdam. Dergelijke inventarisaties waren vaak de voorbode van vorderingen of strikte rantsoenering, waarbij de gemeente moest aantonen over welke middelen zij nog beschikte om essentiële diensten draaiende te houden. De verwijzing naar "C.S. Stadhuis" (Centrale Secretarie) en de stempels tonen de nauwe administratieve controle aan die in deze periode gebruikelijk was.