Handgeschreven ambtelijk rapport/brief. Naar aanleiding van de
brief van R. Beins rapporteer
ik U het volgende:
De controleur Dijkema
is een flinke, plichtsgetrouwe
ambtenaar, die voor zijn taak
ten volle berekend is.
Hij is wat kort aangebonden,
maakt geen praatjes met koop-
lieden en publiek, doch zijn
optreden is altijd zeer correct,
terwijl de zaken welke hem ter
behandeling worden opgedragen
op een eerlijke en onpartijdige
wijze, door hem worden afge-
daan.
Dijkema is in het oog
van kooplieden en publiek
waarschijnlijk te veel amb-
tenaar en er zijn bij beide
groepen altijd personen,
die dit niet kunnen
verdragen en daardoor
geïrriteerd worden. De tekst is een formele verdediging van het professionele gedrag van een controleur genaamd Dijkema. De aanleiding is een brief van een zekere "R. Beins", wat suggereert dat er mogelijk een klacht was ingediend over Dijkema's omgangsvormen.

De auteur schetst een portret van een ambtenaar die weliswaar niet erg sociaal is ("kort aangebonden", "maakt geen praatjes"), maar die zijn werk onberispelijk, eerlijk en onpartijdig uitvoert. Er wordt een scherp onderscheid gemaakt tussen Dijkema's persoonlijkheid (stug) en zijn professionele integriteit (hoog). De conclusie van de schrijver is dat Dijkema "te veel ambtenaar" is in de ogen van het publiek; zijn strikte navolging van de regels wordt door sommigen als irritant ervaren, terwijl het juist een teken is van zijn geschiktheid voor de functie. Het document biedt een interessant inkijkje in de ambtelijke cultuur van de vroege 20e eeuw. De term "controleur" duidt op een toezichthoudende functie, mogelijk bij de belastingen, de douane of een gemeentelijke inspectiedienst. De vermelding van "kooplieden" suggereert dat zijn werkterrein handel en marktwezen betrof.

In die tijd was er een sterke nadruk op hiërarchie en onpartijdigheid binnen het ambtelijk apparaat. De spanning tussen de afstandelijke, regelgeleide ambtenaar en de burger (die een meer persoonlijke of soepele behandeling verwacht) is een tijdloos thema dat hier duidelijk naar voren komt. De brief dient als een interne legitimatie: de superieur van Dijkema bevestigt dat diens zakelijke houding juist de bedoeling is, ook al leidt dit tot wrijving met het publiek.