Ambtelijke notitie / bijblad betreffende een ventvergunning. [Linksboven - voorgedrukt kader]
BIJBLAD VAN:
M. No. 72/32/1 1939
DOORGEZONDEN: 4/5

[Onder kader]
geb. 9/6-1894.
Amst [?] I no 22.

[Rechtsboven - handgeschreven adres]
Hartog Baars
Pres Brandstr. 62 II
Stad

[Midden - handgeschreven tekst]
heeft vergunning 1930/9.

Berichten, dat, indien hij zijn vergunning niet
tegen betaling van f 5.- voor het boekjaar 1939/40
laat verlengen hij geen geldige ventvergunning
heeft en dus niet mag venten. Indien hij wel
afstand van zijn vergunning mocht doen, moet
hij dit aan B.W. onder toezending van zijn
vergunning berichten.

[Rechtsonder - aantekeningen]
11/5/39 HG [?]
72/32/26 [in rood]

[Linksonder - drukwerk]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Het document is een administratieve kennisgeving gericht aan Hartog Baars betreffende de verlenging van zijn ventvergunning (straatverkoop). De belangrijkste punten zijn:
* Vergunning: Baars beschikte over een vergunning sinds 1930 (nummer 1930/9).
* Financiële verplichting: Voor de verlenging voor het boekjaar 1939/40 diende 5 gulden te worden betaald.
* Sanctie: Indien er niet wordt betaald, is de vergunning ongeldig en mag er niet meer gevent worden.
* Procedure bij beëindiging: Als hij de vergunning wil opgeven, moet hij dit schriftelijk melden aan Burgemeester en Wethouders (B.W.) en de fysieke vergunning inleveren.

De notitie getuigt van de strikte bureaucratische controle op kleinschalige handel in Amsterdam aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. Dit document is historisch wrang vanwege de timing en de identiteit van de betrokkene. Hartog Baars was een Joodse Amsterdammer. Volgens de registers van de Oorlogsgravenstichting en het Digitaal Monument Joodse Gemeenschap in Nederland was Hartog Baars (geboren op 9 juni 1894) inderdaad een koopman/venter die woonde in de President Brandstraat 62-II.

De brief dateert van mei 1939, precies een jaar voor de Duitse inval in Nederland. Voor veel kleine Joodse zelfstandigen was de ventvergunning hun enige bron van inkomst. Hartog Baars werd later tijdens de bezetting weggevoerd en is op 9 juli 1943 vermoord in vernietigingskamp Sobibor. Dit schijnbaar banale administratieve briefje over een betaling van 5 gulden is daarmee een van de laatste tastbare bewijzen van zijn legale beroepsuitoefening als vrij burger. M. No Gemeente Amsterdam