De tekst vermeldt "per ultimo September 1939". Rechtsboven staat een handgeschreven datum "2/11/39". [Rechtsboven:]
2/11/39 [initialen]
[In rood:] 4/7/2 M

[Links:]
~~Aan~~

Verkorte balansen
per ultimo September 1939
Bedrijf Vischmarkt
en
Bedrijf Centrale Markt.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen
Alhier.

Gevolg gevende aan de opdracht
vervat in de circulaire van Uw. Ambt-
genoot van de Financiën d.d. 20 Juli l.l.
(no 910/203 Fin. 1939) heb ik de eer U
in bijlage dezes ~~de verkorte balansen~~
^de verkorte balansen^
~~van de~~ per ultimo September 1939
van ~~de~~ ^de^ bedrijven ^C.M. en^ Vischmarkt ~~en~~
~~Centrale markt~~ te doen toekomen.

Naar mijn oordeel zal het
te verwachten eindresultaat ^over 1939^ ^ten^
~~resultaat~~ aanzien van het bedrijf der
Centrale markt een verlies van
rond f 254.000.- ^zijn^ ~~bedragen~~,
welk bedrag overeenstemt met de
begrooting, ~~terwijl~~ het verliessaldo
van het bedrijf van de Vischmarkt kan
op rond f 9000 ~~kan~~ wordt geraamd.

Als gevolg van de buiten gewone Dit document is een ambtelijke kennisgeving betreffende de financiële situatie van twee vitale gemeentelijke marktvoorzieningen vlak na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog (hoewel Nederland op dat moment nog neutraal was). De tekst is zakelijk en formeel. Opvallend zijn de specifieke bedragen: een aanzienlijk voorzien verlies van 254.000 gulden voor de Centrale Markt, wat volgens de schrijver keurig binnen de begroting valt, en een kleiner verlies van circa 9.000 gulden voor de Vischmarkt. De vele doorhalingen en correcties wijzen erop dat dit mogelijk een conceptversie is of dat de schrijver zeer zorgvuldig zocht naar de juiste ambtelijke formulering. Eind 1939 was een periode van grote onzekerheid. Door de oorlogsdreiging en de mobilisatie in Nederland stond de voedselvoorziening hoog op de politieke agenda. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" had de taak om de distributie en betaalbaarheid van voedsel te waarborgen. De Centrale Markt in Amsterdam (geopend in 1934) was het kloppend hart van de groothandel in levensmiddelen. Dat deze bedrijven verlieslatend waren, was in deze context acceptabel; zij dienden in de eerste plaats een publiek belang — de voedselzekerheid van de stad — en hoefden niet noodzakelijkerwijs winst te maken. Het feit dat de verliezen overeenstemmen met de begroting, duidt op een stabiele financiële planning ondanks de turbulente tijdsomstandigheden.