Getypte ambtelijke nota/advies (Pagina 3). [Pagina 3]

-3-

artikel 35 van het Reglement op de Markten, bepalende,
dat ik in bijzondere gevallen bevoegd ben van de be-
palingen van het Reglement omtrent de toewijzing en de
bezetting van plaatsen af te wijken. De door mij ge-
raadpleegde ambtenaren vereenigden zich eenstemmig met
deze opvatting. Met betrekking tot de door adressant
onder 5 en 6 gedane voorstellen adviseer ik dus, dat
het niet gewenscht is om desbetreffende bepalingen in
het Reglement op te nemen, doch dat, in gevallen waarin
zulks billijk is, de mogelijkheid van overdracht, zooals
adressant bedoeld, bestaat, door toepassing van artikel
35 van het Reglement op de Markten.

                                      Met zijn voorstellen sub 7 en 9 beoogt
adressant de opheffing van de Zondagsmarkt Uilenburg.
∠ het geven van     De door mij geraadpleegde ambtenaren hebben zich van ∠
een advies dienaangaande onthouden, omdat zij van mee-
ning zijn, dat het hier zuiver een aangelegenheid be-
treft ~~van~~ beleid van het Gemeentebestuur. Ik onder-
schrijf deze opvatting, doch ik voeg daaraan nog toe,
dat dezerzijds bezwaarlijk een voorstel kan worden ge-
steund om een zoo belangrijke weekmarkt als de Zondags-
markt, waar wekelijks ± [handgeschreven teken] kooplieden een plaats be-
zetten op te heffen. Daargelaten de inkomsten, die de
Gemeente aan marktgeld van deze markt heeft, (jaarlijks
± [handgeschreven tekens] ) lijkt het mij niet juist om de Zondagsmarkt,
nu zij eenmaal bestaat, op te heffen, zoolang de winkel-
sluitingwet op dit stuk niet is veranderd. Voor de goede
orde merk ik nog op, ~~dat het een merkwaardig stuk~~
~~gegeven dient te worden overwogen dat~~ dat aan adressant
moet worden toegegeven, dat ^op de Zondagsmarkt Uilenburg
nog slechts zeer weinig kooplieden een plaats bezetten,
die ~~zulk~~ op den Sabbath geen zaken doen. De oorspronke-
lijke reden, waarop de Zondagsmarkt werd gesticht, is
inderdaad in den loop der jaren komen te vervallen.
Zou ik dan ook, indien de Zondagsmarkt niet bestond,
zeker niet tot haar instelling adviseeren, zoo meen ik
nochtans, dat vooralsnog voor haar opheffing geen aan-
leiding bestaat.

                                      Hiermede adviseer ik derhalve eveneens tot
afwijzing van het onder 9 door adressant gedane verzoek.
Er bestaat mijns inziens te minder aanleiding om den
marktkooplieden te verbieden 7 dagen per week te hande-
len, hoe ongewenscht dit ook overigens zij, omdat ook
vele venters (ijsventers, bloemenventers, venters met
geringe eetwaren) op Zondags en derhalve 7 dagen per
week hun werk plegen te verrichten. Zoolang de W- Dit document is een ambtelijk advies over het marktwezen, specifiek gericht op de bevoegdheden van een functionaris (waarschijnlijk een wethouder of de burgemeester) om af te wijken van marktreglementen (Artikel 35).

De kern van de tekst betreft het verzoek van een 'adressant' (indiener van een bezwaarschrift of voorstel) om de Zondagsmarkt op Uilenburg op te heffen. De schrijver van het document hinkt op twee gedachten:
1. Beleid versus Handhaving: De ambtenaren laten de beslissing over aan het politieke bestuur omdat het een beleidskwestie is.
2. Historische context versus Realiteit: Er wordt erkend dat de oorspronkelijke reden voor de markt (de Joodse bevolking die op zaterdag Sabbath viert en dus op zondag handel drijft) grotendeels is vervallen. Er zijn nog maar weinig kooplieden die om religieuze redenen de zaterdag overslaan.
3. Economisch en Juridisch: Ondanks de afname in relevantie, adviseert de schrijver tegen opheffing. Dit is gebaseerd op de inkomsten voor de gemeente (marktgeld), de bestaande Winkelsluitingswet en de vergelijking met andere straatventers die ook zeven dagen per week werken. De Zondagsmarkt op Uilenburg was een iconisch onderdeel van de Amsterdamse Jodenbuurt. Omdat de Joodse handelaren op zaterdag hun rustdag hadden, kregen zij van de gemeente toestemming om op zondag markt te houden.

Dit document dateert waarschijnlijk uit de periode van de wederopbouw of kort daarna (gezien de stijl en de staat van de markt). Na de Tweede Wereldoorlog was de Joodse bevolking in Uilenburg gedecimeerd, waardoor de oorspronkelijke sociaal-religieuze functie van de zondagsmarkt wegviel.

De discussie over "7 dagen per week werken" en de "Winkelsluitingswet" was in de jaren '50 en '60 een heet hangijzer in de Nederlandse politiek, waarbij de rustdag op zondag zwaar werd bewaakt door confessionele partijen, terwijl de economische realiteit van de marktkooplui en venters hiermee schuurde. De tekst toont de bureaucratische afhandeling van het langzame verdwijnen van een eeuwenoude traditie.