Ambtelijke brief/correspondentie. 11 november 1940. Waarschijnlijk een secretaris of afdelingshoofd (geparafeerd/ondertekend door "v.d. Laar"). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Alhier (waarschijnlijk Eindhoven of een vergelijkbare grote gemeente gezien de structuur). [Handgeschreven: v.d. Laar]

vP/HG.

20/36/4 M. [Handgeschreven: Verzonden 11/11]

11 November 1940.

Wijziging Reglement op de Markten.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Ter beantwoording van Uw missive d.d. 6 dezer (No. 838 L.M.1940) heb ik de eer U te berichten, dat de door U aangegeven wijzigingen in het Reglement op de Markten mij aanleiding geven tot de navolgende opmerkingen.

I. Met de voorgestelde wijziging van artikel 9 sub a en de door U aangegeven invoeging van een nieuwe alinea na c van artikel 9 kan ik mij vereenigen.

II. De toevoeging van een vijfde alinea aan artikel 6 lijkt mij minder juist, omdat dit artikel alleen handelt over de onderscheiding van vaste en losse plaatsen. Bovendien zou door de nieuwe vijfde alinea tegenspraak ontstaan met artikel 16 lid 1, krachtens welke bepaling op elke markt uit elk gezin ten hoogste twee personen voor een plaats in aanmerking komen. Het verdient mijns inziens de voorkeur om de nieuwe regeling, die ten deze wenschelijk wordt geacht, in plaats van in artikel 6 op te nemen in artikel 16. Tevens kan dan in de bestaande redactie van dit artikel tot uitdrukking worden gebracht, dat uit één gezin niet meer dan twee personen voor een vaste plaats in aanmerking komen; bij de toewijzing van losse plaatsen (waarop het artikel, zooals het thans luidt, evenneens betrekking heeft) bestaat geen behoefte erop toe te zien, dat niet meer gezinsleden op de markt komen.

Voorts merk ik op, dat de voorgestelde nieuwe tweede alinea van artikel 7 mij in dat artikel minder juist geplaatst lijkt, Wat de redactie zoowel van het Uwerzijds voorgestelde nieuwe lid van artikel 6 als van dat van artikel 7 betreft, merk ik op, dat het de bedoeling is, op slechts ten hoogste één dagmarkt en/of twee weekmarkten een plaats te laten innemen. In de voorgestelde redactie wordt van een vaste plaats op een dagmarkt en twee vaste plaatsen op een weekmarkt gesproken; deze redactie zou, voor wat het nieuwe lid van artikel 7 betreft, dit lid niet toepasselijk doen zijn, als de koopman bijvoorbeeld geen plaatsen op weekmarkten heeft; men zou dan op twee en zelfs op meer dan twee * Taal en Stijl: Het document is geschreven in formeel, ambtelijk Nederlands ("heb ik de eer U te berichten", "kan ik mij vereenigen"). De spelling is de toen geldende spelling (bijv. "vreeschelijk", "Uwerzijds").
* Inhoud: De brief betreft een juridische/administratieve fijnregeling van de marktverordening. De kernpunten zijn:
1. Gezinsbeperking: Men wil voorkomen dat te veel leden van één gezin een marktplaats bezetten, maar de schrijver adviseert dit onderscheid specifiek toe te passen op vaste plaatsen en niet op losse (dag)plaatsen.
2. Locatie van artikelen: De schrijver adviseert over de logische indeling van het reglement (wijzigingen horen eerder thuis in artikel 16 dan in artikel 6).
3. Maximum aantal plaatsen: Er wordt gediscussieerd over de limiet van één dagmarktplaats en twee weekmarktplaatsen per koopman om monopolievorming of overbezetting te voorkomen.
* Toon: De toon is adviserend en correctief richting de wethouder. * Historische context: De datum is 11 november 1940, exact zes maanden na de Duitse inval in Nederland. Het land bevindt zich in de beginfase van de bezetting.
* Bestuurlijke context: Hoewel het land bezet is, functioneert het lokaal bestuur (wethouders, secretarie) in eerste instantie door op basis van de bestaande wetgeving. De functie "Wethouder voor de Levensmiddelen" was in oorlogstijd cruciaal vanwege de toenemende schaarste en de invoering van de distributie (bonnenkaartensysteem).
* Relevantie: Marktregulering was in deze periode van groot belang om de voedselvoorziening ordelijk te laten verlopen en zwarte handel of onredelijke concurrentie tegen te gaan. De nadruk op "gezin" en het aantal plaatsen suggereert een poging om marktplaatsen eerlijk te verdelen over zoveel mogelijk verschillende ondernemersfamilies in een tijd van economische druk.