17 november 1940 T. Canes, Schalkenburgerstraat 7-II, Amsterdam. Wel. Ed. Heer (waarschijnlijk een functionaris van de Dienst der Markten of een marktmeester). [Links boven:]
Nº 31/54/1 M. 1940 n/11
T. Canes
Schalkenburgerstr: 7 II

[Rechts boven:]
A’dam 17 nov’ 40

[Aanhef:]
Wel. Ed. Heer : [onleesbare afkorting]

[Inhoud:]
Aangezien ik
a.s Zondag een vaste plaats
toegewezen krijg op de Zondagmarkt
in de Uilenburgerstr: wou ik UEd.
’t volgende vriendelijke verzoek
willen doen.
Ik sta toevalligerwijze
reeds eenigen weken in de Uilen-
burgerstr: op de plaats v/d Heer
Montezinos en raakte ik zoodoende
eenigszins daar bekend. Nu dat
ik een vaste plaats toegewezen
krijg moest ik vanzelfsprekend ergens
anders staan.
Nu was mijn verzoek
aan UEd. of ik, zoolang den Heer

[Tekst breekt hier af aan het einde van de pagina] Het document is een formeel verzoekschrift, geschreven in een verzorgd en goed leesbaar handschrift. De taal is beleefd en zakelijk, passend bij de omgangsvormen van die tijd met termen als "Wel. Ed. Heer" (Weledele Heer) en "UEd." (Uw Edelheid). De spelling hanteert de toenmalige conventies (zoals "eenigen" en "zoodoende").

De schrijver, T. Canes, legt uit dat hij een vaste standplaats heeft gekregen op de zondagmarkt in de Uilenburgerstraat. Hij heeft de afgelopen weken echter tijdelijk de plaats van een "Heer Montezinos" bezet. Omdat hij op die specifieke plek inmiddels bekend is geworden bij het publiek, wil hij het verzoek indienen om op die plaats te mogen blijven staan, in plaats van te verhuizen naar de officieel aan hem toegewezen nieuwe plek. De brief is gedateerd op 17 november 1940, ruim een half jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De Uilenburgerstraat vormde het hart van de Jodenbuurt in Amsterdam, waar de zondagmarkt een centrale rol speelde in de handel.

De namen in het document zijn betekenisvol: zowel "Canes" als "Montezinos" zijn namen van Sefardisch-Joodse oorsprong, die in die periode veel voorkwamen in deze wijk. Op het moment van schrijven waren Joodse kooplieden nog actief op de markten, maar de druk van de bezetter nam snel toe. In de maanden die volgden op deze brief werden de beperkende maatregelen voor Joodse Amsterdammers steeds drastischer, wat uiteindelijk leidde tot de vernietiging van de marktcultuur in de Jodenbuurt. Dit document biedt een zeldzaam inkijkje in de dagelijkse bureaucratie en de menselijke pogingen om een mate van economische stabiliteit te behouden in het begin van de oorlogsjaren.